Αναπαραγωγή, αποδράσεις, αξιοθέατα, εκδρομές, σε διάφορα μέρη της Ελλάδας με βάση δημοσιεύσεις από τα μ.μ.ε.

Παραλία Αττικής

6.000 ΧΡΟΝΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΦΑΛΗΡΙΚΟ ΔΕΛΤΑ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΓΛΥΦΑΔΑ
Ολα τα αρχαία... βγήκαν παραλία
Της ΝΙΝΕΤΤΑΣ ΚΟΝΤΡΑΡΟΥ-ΡΑΣΣΙΑ
Ηωραιότερη παραλία της Αττικής και του κόσμου όλου -που Κύριος οίδε πώς θα «αξιοποιηθεί» στις μέρες μας- στην αρχαιότητα ήταν επίσης όπως και σήμερα ένας ελκυστικός τόπος για να ζει κανείς, να κολυμπά, να ψαρεύει και να καλλιεργεί τη γη.



Τετράγωνο κτίσμα μεσοβυζαντινών χρόνων με περιμετρικές πτέρυγες και αυλή Δεν είναι τυχαίο πως κατοικήθηκε αδιάλειπτα από την 4η χιλιετία π.Χ., όπως αποδεικνύουν τα αρχαιολογικά ευρήματα παλαιών και νέων ανασκαφών, κυρίως αυτών που έγιναν με αφορμή τα μεγάλα δημόσια έργα (διαπλατύνσεις οδών, ολυμπιακά έργα, Μετρό).

«Εχουμε την ωραιότερη ακτογραμμή με όρμους και ορμίσκους που δημιουργούν δίδυμα λιμάνια και προσφέρονται για ασφαλείς απάνεμες προσεγγίσεις από τη θάλασσα. Γι' αυτό βρίθει προϊστορικών εγκαταστάσεων η περιοχή αυτή από το Δέλτα Φαλήρου μέχρι τα Αστέρια Γλυφάδας» μας λέει η προϊσταμένη της ΚΣΤ' Εφορείας Αρχαιοτήτων Στέλλα Χρυσουλάκη. Και μας εξηγεί πως σε κάθε κορυφή λοφίσκου που βλέπουμε στο παραλιακό μέτωπο να εισχωρεί στη θάλασσα, πρέπει να φανταζόμαστε μια προϊστορική οικιστική εγκατάσταση. Τα σπίτια βλέπουν στη θάλασσα, ενώ πίσω τους το χώμα που κατεβάζουν οι χείμαρροι και τα ρυάκια από την πόλη των Αθηνών (ένα μάλιστα από το Καλλιμάρμαρο καταλήγει και σήμερα ευθεία στο Φάληρο) δημιουργεί εύφορη γη για καλλιέργειες.



Η ξενάγησή μας αρχίζει από τον πρώην Ιππόδρομο, όπου κατασκευάζεται το Κέντρο Πολιτισμού «Σταύρος Νιάρχος». Στο πλαίσιο του έργου αυτού, στο Δέλτα του Φαλήρου βρέθηκε ένα εκτεταμένο νεκροταφείο **(ταφές, πυρές, καύσεις και εγχυτρισμοί σε πίθους) των 7ου και 6ου αι. π.Χ. Σε αυτό το χώρο ήταν και το μοναδικό μονόξυλο φέρετρο ενός εφήβου, που, όπως φαίνεται, λάτρευε τη θάλασσα γιατί οι δικοί του διάλεξαν να τον ενταφιάσουν κατά την αρχαϊκή εποχή (610-490/480 π.Χ.) μέσα σε μια ξύλινη βαρκούλα, για να συνεχίζει το ταξίδι του στην αιωνιότητα (φωτ.1/Α). Το φέρετρο (1,61 μ. Χ 0,77 μ.) διατηρήθηκε λόγω της μεγάλης υγρασίας του εδάφους, καθώς γειτνιάζει με την κοίτη του χειμάρρου που περνάει από εκεί. Στο ίδιο νεκροταφείο βρέθηκε τάφος ενός πλουσιόπαιδου με πλήθος κτερίσματα που μοιάζουν με παιχνίδια, τα οποία όμως μπορούν να σχηματίσουν πομπή.

Στον Ορμο του Φαλήρου έχει εντοπιστεί η ακτή του αρχαίου λιμανιού, ένα τμήμα του οποίου έχει συντηρηθεί και μπορεί κανείς να το δει κάτω από ένα γυαλί (απέναντι από τη βίλα Συγγρού). Η αμέσως επόμενη στάση για κάποιον που θα θελήσει να κάνει τον αρχαίο περίπατο είναι στα Λουτρά Αλίμου *. Εκεί οι Μυκηναίοι κάτοικοι πλάι στο κύμα είχαν παραθέσει τους τάφους των προσφιλών τους προσώπων, ενώ τα σπίτια ήταν πιο πάνω σε ένα χαμηλό λόφο, στη θέση Κοντοπήγαδο *, στα πρανή του οποίου έχουν βρεθεί από τα μέσα της δεκαετίας του '60 στα έργα διαπλάτυνσης της λεωφόρου Βουλιαγμένης δύο προϊστορικά οικιστικά σύνολα: ένα των Πρωτοελλαδικών (3.200- 2.600 π.Χ.) και ένα δεύτερο των Υστεροελλαδικών ή Μυκηναϊκών χρόνων (1500-1050 π.Χ.). Στο υψηλότερο σημείο είναι τα πρωτοελλαδικά αποσπασματικά σωζόμενα. Εχουν εντοπιστεί και λάκκοι εργαστηριακής χρήσης, με ένα χείμαρρο να διέρχεται ανάμεσά τους. Τα μυκηναϊκά κατάλοιπα σώζονται σε καλύτερη κατάσταση.

Η αρχαιολόγος Ντίνα Καζά-Παπαγεωργίου, που έχει ανασκάψει την περιοχή, είπε πρόσφατα ότι οι εργαστηριακές εγκαταστάσεις στο Κοντοπήγαδο δείχνουν κατεργασία λιναριού, ψαθοπλεκτική, καλαθοπλεκτική και παραγωγή κεραμεικών που έχουν εντοπιστεί όχι μόνο στην Αττική αλλά και σε άλλες πολλές μυκηναϊκές θέσεις. Επισημαίνει επίσης ότι οι κοινότητες Φαλήρου, Αγίου Κοσμά και Κοντοπήγαδου κατά τον 13ο-12ο αιώνα π.Χ. είχαν σχέση εξάρτησης με τη διοίκηση της Ακρόπολης, η οποία διαχειριζόταν και την παραγωγή τους διακινώντας την από το φαληρικό λιμένα.



Ας ξαναγυρίσουμε όμως στην παραλιακή και στα Λουτρά Αλίμου, όπου σκάβοντας για τη διαπλάτυνση των λεωφόρων Αλίμου και Ποσειδώνος βρέθηκε ένας θαλαμωτός μυκηναϊκός τάφος * στο μεγαλύτερο τμήμα του κατεστραμμένος από ένα γερμανικό πυροβολείο που είχε κτιστεί από πάνω στην περίοδο της Κατοχής. Το πυροβολείο αυτό φαίνεται πως υπήρξε τελικά σωτήριο για το αρχαίο, καθώς δεν καταστράφηκε ολοσχερώς όταν στη δεκαετία του '70 έγιναν οι εγκαταστάσεις των Λουτρών Αλίμου. Τα κινητά ευρήματα του τάφου ήταν πολλά (αγγεία, ειδώλια, κοσμήματα, σφραγίδες). Ολα Υστεροελλαδικής περιόδου και το σημαντικότερο, από την έρευνα της κ. Καζά-Παπαγεωργίου απεδείχθη ότι ένα σύνολο από τον ίδιο τάφο είχε παραδοθεί από τον W. Kraiker στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο με την ένδειξη ότι βρέθηκαν από Γερμανούς στρατιώτες στο Καλαμάκι κατά την κατασκευή οχυρωματικών εγκαταστάσεων. Πρέπει να πούμε πως ο τάφος αυτός βρίσκεται σε μικρή απόσταση από το Ακρωτήρι του Αγίου Κοσμά * και σε οπτική επαφή με την ομώνυμη Υστεροελλαδική εγκατάσταση. Γι' αυτό, η ανασκαφέας υποστηρίζει ότι ανήκει στο νεκροταφείο του Μυκηναϊκού οικισμού του Αγίου Κοσμά.

Στον Αλιμο, πατρίδα του Θουκυδίδη (αρχαίος Δήμος Αλιμούντος) με αφορμή τα έργα του Μετρό βρέθηκε ένα σύστημα αγωγών και λάκκων λαξευμένων στο βράχο που δείχνει κατεργασία ενός προϊόντος με νερό. «Είναι η πρώτη φορά στον ελλαδικό χώρο που συναντάμε παρόμοια εγκατάσταση αυτής της εποχής» είχε πει τότε η κ. Καζά, βλέποντας μια εντυπωσιακή εργαστηριακή εγκατάσταση των Μυκηναϊκών χρόνων. Είχε βρει και άφθονη μυκηναϊκή κεραμική (οικιακά αγγεία και ειδώλια), δύο πηγάδια, μπανιέρες και τμήμα δρόμου μήκους 21 μ. και πλάτους 1,60 μ. Η θέση αυτή επαναχρησιμοποιήθηκε αργότερα στον 4ο αι. π.Χ., ενώ υπάρχουν επίσης δείγματα παλαιότερης Πρωτοελλαδικής χρήσης, όπως κομμάτια οψιανού.



Προϊστορικός περίβολος στα Αστέρια Γλυφάδας Πρωτοελλαδικός αλιευτικός, εμπορικός και γεωργικός οικισμός έχει βρεθεί και στο ακρωτήρι του Αγίου Κοσμά, τη λεγόμενη Κωλιάδα Ακρα (3000-2000 π.Χ.). Η Ιστορία λέει πως οι πρώτοι κάτοικοι προέρχονταν από τις Κυκλάδες και ήταν γνωστοί γιατί έφτιαχναν κοφτερά βέλη και μαχαίρια από οψιδιανό. Η κύρια ενασχόλησή τους, όμως, είχε να κάνει με την αλιεία της πορφύρας και την παραγωγή της χρωστικής ουσίας.

Επόμενος σταθμός, το Ελληνικό όπου αναμένονται οι μεγάλης έκτασης επεμβάσεις μετά την πώληση του χώρου στη Lamda Development. Τριακόσια μέτρα δυτικά της λεωφόρου Βουλιαγμένης στην περιοχή ανάμεσα στην Ελληνική Αεροπορική Βάση **και στο πρώην Δυτικό αεροδρόμιο, όπου έγιναν οι εγκαταστάσεις του αμαξοστασίου του Τραμ, αποκαλύφθηκε μέσα στο κτήριο που λειτουργούσε ως συνεργείο των αυτοκινήτων της Ολυμπιακής Αεροπορίας ένα μεγάλο νεκροταφείο (φωτ. 6/Α). Ερευνήθηκαν συνολικά 100 τάφοι 86 διαφορετικών τύπων (εγχυτρισμοί, κιβωτιόσχημοι, λακκοειδείς, σαρκοφάγοι, πυρές κ.ο.κ.), καθώς το νεκροταφείο αυτό ήταν σε χρήση τέσσερις ολόκληρους αιώνες από τον 8ο-4ο αι. π.Χ. Σημαντικό εύρημα αυτού του συνόλου, σύμφωνα με την κ. Καζά-Παπαγεωργίου, υπήρξε μια χάλκινη υδρία (τεφροδόχο αγγείο) με επίθετη διακόσμηση που διατηρούσε εντός αυτής δυσεύρετα στην αρχαιολογία ίχνη υφάσματος. Στον υπαίθριο χώρο του αμαξοστασίου βρέθηκε ταφικός περίβολος με πολλά γλυπτά πεσμένα μπροστά του (6/Β), διάκοσμο και επιτύμβια μνημεία με ονόματα μιας ευκατάστατης οικογενείας Ευωνυμέων. Ας μη λησμονούμε ότι βρισκόμαστε στον αρχαίο Δήμο Ευωνύμου.



Στα Αστέρια Γλυφάδας (χερσόνησος Πούντα), στο πλαίσιο ανάπλασης και επέκτασης των λουτρικών και ξενοδοχειακών εγκαταστάσεων εντοπίστηκαν προϊστορικά ευρήματα σε δύο σημεία. Στο βόρειο τμήμα **ανάμεσα στο κύμα και την παραλιακή λεωφόρο αποκαλύφθηκε ένας περίβολος και ενδιάμεσα παλαιοχριστιανικοί τάφοι. Στη δυτική πλαγιά χαμηλού λόφου **βρέθηκαν θαλαμωτοί τάφοι λαξευμένοι στο βράχο, σπασμένα αγγεία, δύο πρωτοκυκλαδικά ειδώλια και άφθονες λεπίδες οψιανού.




Οστεοδόχος κάλπη από την Αεροπορική Βάση Ελληνικού

 


Ελεύθερνα, για σύγχρονους Παυσανίες


ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ 17.05.2014
Ελεύθερνα, για σύγχρονους Παυσανίες ΓΙΩΤΑ ΣΥΚΚΑ
Το στέγαστρο της νεκρόπολης στον αρχαιολογικό χώρο της Ελεύθερνας. Οι ενότητες της μόνιμης έκθεσης προβλέπουν περιήγηση στην πόλη και την ιστορία της, τα ιερά, τη θρησκευτική ζωή και τις νεκροπόλεις (φωτ.: Ν. Σταμπολίδης).
Η πρώτη εφημερίδα που έγραψε για τις ανασκαφές στη νεκρόπολη της αρχαίας Ελεύθερνας ήταν οι Financial Times. Πολύ πριν αρχίσει ο ελληνικός Τύπος να αφιερώνει σελίδες για τους πρίγκιπες πολεμιστές, τις αριστοκράτισσες - ιέρειες και τις εντυπωσιακές ταφές που έρχονται στο φως σε αυτό το σημείο της Κρήτης, κοντά στη Μονή Αρκαδίου. Oσο για το αμερικανικό περιοδικό Αrchaeology, τη συμπεριέλαβε στις δέκα εντυπωσιακότερες ανασκαφές του κόσμου.
Αυτό τον ιδιαίτερο αρχαιολογικό τόπο, που συνδυάζει το περιβάλλον με την Ιστορία και τον πολιτισμό, επιλέξαμε σήμερα, Διεθνή Ημέρα των Μουσείων, για να εστιάσουμε. Αλλωστε εκεί, στην αρχαία Ελεύθερνα, μόλις ολοκληρώθηκε το πρώτο μουσείο αρχαιολογικού χώρου της Κρήτης. Σε έναν τόπο ευλογημένο για σύγχρονους Παυσανίες.
Τα τελευταία χέρια μπογιάς πέρασαν από τους τοίχους του μοντέρνου κτιρίου των 1.700 τ.μ. που μοιάζει με κιβωτό και θα στεγάσει την ιστορία αυτής της ισχυρής και σημαντικής πόλης της αρχαίας Κρήτης. Η ανατολική όψη του διαμορφώνεται σε ισόγειο και α΄ όροφο, ενώ από μακριά μοιάζει να αναδύεται από τη γη, κοιτώντας τον Ψηλορείτη. Και όπως λέει με υπερηφάνεια ο καθηγητής Νίκος Σταμπολίδης, επικεφαλής των ανασκαφών στη νεκρόπολη της Ορθής Πέτρας και διευθυντής του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης στην Αθήνα, διαθέτει σύγχρονα εργαστήρια για μετάλλινα, κεραμικά και λίθινα αντικείμενα, εκθεσιακούς χώρους και ένα κέντρο μελέτης.
Το χρονοδιάγραμμα
Χωρίς χάσιμο χρόνου και κυρίως χωρίς περιττά έξοδα προχώρησε η υλοποίηση του μουσείου, ενώ μόλις προκηρύχθηκαν οι διαγωνισμοί για τον εξοπλισμό και τις βιτρίνες. Στις αρχές του 2015, εκτός απροόπτου όπως υπογραμμίζει, θα μεταφερθούν τα αντικείμενα των ανασκαφών από τις διάφορες αποθήκες στις οποίες είναι διάσπαρτα, για να πάρουν τη θέση τους στο μουσείο που θα ανοίξει το επόμενο καλοκαίρι. Εφόσον βέβαια τακτοποιηθεί εγκαίρως και το θέμα της φύλαξης.
Οι ενότητες της μόνιμης έκθεσης προβλέπουν περιήγηση στην πόλη και την ιστορία της, τα ιερά, τη θρησκευτική ζωή και τις νεκροπόλεις. Με μια βασική διαφορά: αντίθετα από ό,τι είμαστε συνηθισμένοι να βλέπουμε στα δημόσια μουσεία, τα 1.200 αντικείμενα που διαθέτει η μόνιμη έκθεση θα ανανεώνονται κάθε τέσσερα χρόνια! Αρωγός, η ανασκαφή που συνεχίζεται και θα εμπλουτίζει διαρκώς τα εκθέματα. Αν υπολογίσουμε μάλιστα και τις 10.000 αρχαιότητες που βρίσκονται στις αποθήκες, υπάρχει πράγματι άφθονο υλικό. «Με αυτόν τον τρόπο το κοινό θα μπορεί να ξανάρχεται πολλές φορές παρακολουθώντας την αναμόρφωση ενός οικείου χώρου αλλά και την πρόοδο των ανασκαφών».
Οι θέσεις του κ. Σταμπολίδη για την αξιοποίηση των θησαυρών στις αποθήκες των μουσείων και το πώς πρέπει να ανανεώνεται το ενδιαφέρον των επισκεπτών είναι γνωστές. Και όπως επιμένει, «στοιχίζουν πολύ λιγότερο από το να διοργανώσουμε μια περιοδική έκθεση».
Η ανάπτυξη απαιτεί ολιστική προσέγγιση
Το Μουσείο της Ελεύθερνας, το πρώτο μουσείο αρχαιολογικού χώρου στην Κρήτη, είναι κάτι αντίστοιχο με εκείνα της Ολυμπίας, των Δελφών, της Βεργίνας. «Οχι βέβαια με το βαρύ όνομα που κουβαλούν εκείνα, αλλά κι αυτό κάποια στιγμή θα γίνει έτσι».
Με αυτά τα λόγια ο επικεφαλής των ανασκαφών θίγει το θέμα της πολιτιστικής πολιτικής. «Δεν μπορείς να έχεις μουσεία σε όλους τους αρχαιολογικούς χώρους, αλλά σε κάθε γεωγραφική περιφέρεια: Πελοπόννησο, Στερεά Ελλάδα, Κρήτη, Ηπειρο, Μακεδονία, Θράκη, Δωδεκάνησα... Πρέπει να τα βλέπουμε όμως όλα μελλοντικά και με όραμα».
Η Ολυμπία είναι το πανελλήνιο ιερό του αθλητισμού, οι Δελφοί είναι το πανελλήνιο ιερό της γνώσης, της μουσικής, του Απόλλωνα, η Βεργίνα της ιστορίας του μακεδονικού βασιλείου. Η Ελεύθερνα είναι σε όλο το μινωικό, μυκηναϊκό πλέγμα του πολιτισμού που στηρίζει τον έναν πυλώνα της Κρήτης, έχει όμως και την ομηρική ελληνική διάσταση που στηρίζει τον δεύτερο πυλώνα στο νησί. «Η Ελλάδα πρέπει να επενδύσει στην περιφερειακή ανάπτυξη μουσείων και χώρων με ολιστική προσέγγιση. Κάθε φορά πρέπει να εξετάζεται η ιδιαιτερότητα ενός μουσείου, ότι δεν υπάρχει αντίστοιχο στην ελληνική επικράτεια. Το καθένα θα εξειδικεύεται σε κάτι σημαντικό».
Ομως, τι αλλάζει στην εποχή μας για το 90% των μουσείων που βρίσκονται σε μεγάλες και μικρές πόλεις; Η αναβάθμισή τους πρέπει επίσης να αντιμετωπίζεται σφαιρικά. «Η Αθήνα έχει το Εθνικό Αρχαιολογικό, το Μουσείο της Ακρόπολης, το Βυζαντινό εθνικό της Μουσείο, επίσης το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης, την Πινακοθήκη και τα δυο ιδιωτικά, το Μπενάκη και το Κυκλαδικής. Αν δεν τη δει κάποιος ολιστικά, τα μουσεία της χάνονται. Ο περιβάλλων χώρος των μουσείων της πόλης είναι η ίδια η πόλη. Αν δεν αναβαθμίσεις την Αθήνα, χάνουν και τα μουσεία της. Πρέπει να τα δούμε όλα διαφορετικά. Δεν μπορεί μια υποβαθμισμένη πόλη να έχει αναβαθμισμένα μουσεία. Αρα, ο τομέας του πολιτισμού και του τουρισμού πρέπει να συμπράττουν».
Ο βοτανικός κήπος και η ανασκαφή
Στην Ελεύθερνα, κηρυγμένο τοπίο αρχαιολογικού και φυσικού κάλλους με αρχαιολογικές ζώνες, δεν είναι μόνο τα ευρήματα που προκάλεσαν το ενδιαφέρον της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας, αλλά και το περιβάλλον που συνυπάρχει με την πολιτιστική κληρονομιά.
Στο άλσος Ελευθερναίων έχει σχεδιαστεί ένας μοναδικός βοτανικός κήπος με όλα τα φυτά της Κρήτης, όπου ο επισκέπτης θα μαθαίνει κάθε λεπτομέρεια για τις θεραπευτικές και αρωματικές τους ιδιότητες από την αρχαιότητα ώς τις μέρες μας. Ο χώρος έχει διαμορφωθεί για να γίνουν το φθινόπωρο οι φυτεύσεις. Ολόγυρα όμως, υπάρχουν ήδη αιωνόβιες ελιές, κυπαρίσσια, χαρουπιές, ροδιές, πικροδάφνες. Αλλωστε τα δέντρα σε πολλές περιπτώσεις παίζουν τον δικό τους ρόλο στη σήμανση για τις διαδρομές, εκτός βέβαια από τις πινακίδες. Ο επισκέπτης θα γνωρίζει ότι για να φτάσει από τη νεκρόπολη στην ακρόπολη χρειάζεται να ακολουθήσει το μονοπάτι με τις αμυγδαλιές, ενώ τα κυπαρίσσια οδηγούν στο μουσείο. Οσο για τα καθιστικά, είναι παντού διακριτικά και καλόγουστα.
Οι πιο υποψιασμένοι τουρίστες για τη φύση και τα αρχαία ζητούν ήδη από τους ξεναγούς να δουν τον αρχαιολογικό χώρο με τα δύο στέγαστρα, το καμπυλωτό από την πλευρά της νεκρόπολης και το άλλο για τη βασιλική της ανατολικής πλευράς. Στο μουσείο όμως, σε έναν χρόνο, θα θαυμάζουν τους θησαυρούς που αποκαλύφθηκαν τα 30 χρόνια των ανασκαφών. Ανάμεσά τους η Κόρη της Ελεύθερνας (τώρα φυλάσσεται σε αποθήκες), που θεωρείται «αδερφή» της Κόρης της Ωξέρ που βρίσκεται στο Λούβρο.
Οικιστικός αντίποδας
Η ανεξάντλητη ανασκαφή είναι μέρος αυτού του αρχαιολογικού πάρκου. Τα στέγαστρα έγιναν με χρήματα του Γ΄ ΚΠΣ, το μουσείο με τη βοήθεια του ΕΣΠΑ, ενώ τίποτα δεν θα είχε πραγματοποιηθεί αν δεν υπήρχε η υποστήριξη του Πανεπιστημίου Κρήτης, διάφορων χορηγών, ιδιωτών και βέβαια του υπουργείου Πολιτισμού, επισημαίνει ο κ. Σταμπολίδης. Από το 1985 που άρχισε τις έρευνες, επιβεβαίωσε την αρχική υποψία περί καύσης νεκρών όταν παρατήρησε ότι το χώμα κάτω από τις ξερολιθιές σε πολλά σημεία δεν ήταν κίτρινο αλλά γκρίζο και μαύρο.
Σήμερα ξέρουμε ότι η αρχαία Ελεύθερνα λειτούργησε ως οικιστικός αντίποδας στα πολυτελή μινωικά ανάκτορα της Κρήτης. Οι αρχαιότητες που ήρθαν στο φως χρονολογούνται από την εποχή του χαλκού και φτάνουν ώς την ύστερη βυζαντινή περίοδο. Ενα χρόνο από την έναρξη των ανασκαφών ο Ν. Σταμπολίδης φανταζόταν πώς θα είναι το πρώτο στέγαστρο του χώρου. Και έφτιαξε το 1993 ο ίδιος ένα πρόχειρο, με τη βοήθεια του γαμπρού του (αεροδυναμικός στο επάγγελμα), το οποίο αντικαταστάθηκε το 2006 από το μεγάλο που βλέπουμε σήμερα. «Το να σκάβεις τρύπες από εδώ και από εκεί δεν σημαίνει τίποτα. Αν αφιερωνόμασταν όλοι σε κάτι, η Ελλάδα θα είχε ένα άλλο πρόσωπο».
Ο αρχαιολογικός χώρος της Ελεύθερνας έγινε όπως τον οραματίστηκε. «Θέλουμε να παραδώσουμε στον κόσμο αυτό που είναι ο ελληνικός πολιτισμός. Πέρα από την Ιστορία και την αισθητική, το μέτρο του ανθρώπου και η σχέση του με τη φύση». Οσα εικονικά ταξίδια κι αν προσφέρει το Διαδίκτυο, δεν μπορούν να ανταποκριθούν στην αληθινή εικόνα του χώρου. «Δεν θα έχουν το φως του ήλιου, ούτε τις εκάστοτε εποχικές μυρωδιές».

Contact

Από Δέλτα Φαλήρου .. Βουλιαγμένη

Της ΝΙΝΕΤΤΑΣ ΚΟΝΤΡΑΡΟΥ-ΡΑΣΣΙΑ

6.000 ΧΡΟΝΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΦΑΛΗΡΙΚΟ ΔΕΛΤΑ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΓΛΥΦΑΔΑ
Ολα τα αρχαία... βγήκαν παραλία
Η ωραιότερη παραλία της Αττικής και του κόσμου όλου -που Κύριος οίδε πώς θα «αξιοποιηθεί» στις μέρες μας- στην αρχαιότητα ήταν επίσης όπως και σήμερα ένας ελκυστικός τόπος για να ζει κανείς, να κολυμπά, να ψαρεύει και να καλλιεργεί τη γη.

Τετράγωνο κτίσμα μεσοβυζαντινών χρόνων με περιμετρικές πτέρυγες και αυλή Δεν είναι τυχαίο πως κατοικήθηκε αδιάλειπτα από την 4η χιλιετία π.Χ., όπως αποδεικνύουν τα αρχαιολογικά ευρήματα παλαιών και νέων ανασκαφών, κυρίως αυτών που έγιναν με αφορμή τα μεγάλα δημόσια έργα (διαπλατύνσεις οδών, ολυμπιακά έργα, Μετρό).
«Εχουμε την ωραιότερη ακτογραμμή με όρμους και ορμίσκους που δημιουργούν δίδυμα λιμάνια και προσφέρονται για ασφαλείς απάνεμες προσεγγίσεις από τη θάλασσα. Γι' αυτό βρίθει προϊστορικών εγκαταστάσεων η περιοχή αυτή από το Δέλτα Φαλήρου μέχρι τα Αστέρια Γλυφάδας» μας λέει η προϊσταμένη της ΚΣΤ' Εφορείας Αρχαιοτήτων Στέλλα Χρυσουλάκη. Και μας εξηγεί πως σε κάθε κορυφή λοφίσκου που βλέπουμε στο παραλιακό μέτωπο να εισχωρεί στη θάλασσα, πρέπει να φανταζόμαστε μια προϊστορική οικιστική εγκατάσταση. Τα σπίτια βλέπουν στη θάλασσα, ενώ πίσω τους το χώμα που κατεβάζουν οι χείμαρροι και τα ρυάκια από την πόλη των Αθηνών (ένα μάλιστα από το Καλλιμάρμαρο καταλήγει και σήμερα ευθεία στο Φάληρο) δημιουργεί εύφορη γη για καλλιέργειες.

Ερέτρια

 Από την Αθήνα η Αμάρυνθος απέχει 92 χιλιόμετρα και σε απόσταση 7 χιλιομέτρων το φιλόξενο γυναικείο Μοναστήρι του Αγίου Νικολάου, στην Άνω Βάθεια. Η διαδρομή προς το μοναστήρι προσφέρει μια σταδιακά εξελισσόμενη μοναδική θέα προς τον Ευβοϊκό που στο τέρμα αποζημιώνει πλήρως τον επισκέπτη. Το μοναστήρι με το ιστορικό εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου και τον πελώριο πλάτανο προσφέρει κατάνυξη, απλότητα και θερμή υποδοχή από τις γερόντισσες.


Το Πρόγραμμα της εκδρομής :

08.00 : Αναχώρηση από Αθήνα.
08.00 - 11.00 : Διαδρομή Σχηματάρι, νέα Εθνική Οδός Σχηματαρίου Χαλκίδος, κατά τη διαδρομή σύντομα ιστορικά στοιχεία για την Εύβοια, Χαλκίδα, Ερέτρια, Αμάρυνθο, Μοναστήρι Αγίου Νικόλα.
11.00 : Άφιξη στο μοναστήρι, υποδοχή από την Γερόντισσα.
11.00 - 12.00 : Επίσκεψη του Μοναστηρίου Αγίου Νικόλαος
12.30 13.30 : Καφέ + βόλτα στην Αμάρυνθο
13.30 : Αναχώρηση για το ξενοδοχείο ...
14.30 : Γεύμα στο εστιατόριο ...
15.30 - 18.30 : Παραμονή και απόλαυση αναψυκτικών και αφεψημάτων στα μπαρ του ξενοδοχείου.
19.00 : Επιβίβαση και επιστροφή στην Αθήνα.

Πληροφορίες για το μοναστήρι
Πιθανολογείται ότι η πρώτη ανδρώα μοναστική αδελφότητα, εγκαταστάθηκε εδώ το 1455, αμέσως μετά από την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως.  Από αρχιτεκτονικής πλευράς ενδιαφέρον παρουσιάζει το καθολικό της μονής. Οι ημέρες πανηγύρεων του Μοναστηριού είναι: Αγίου Νικολάου, 6 Δεκεμβρίου, που γίνεται πανηγύρι στη μονή και στο χωριό και 20 Μαϊου, Αγίου Θεοδώρου του Νέου, 7 Αυγούστου, Αγίου Νεκταρίου, 9 Νοεμβρίου.

Γυμνό (Άνω Βάθεια), Αμάρυνθος. Η εκδρομή αυτή είναι πολύ οικεία σε θρησκευόμενες ομάδες πληθυσμού καθώς και στους λάτρες της φύσης και της κατάνυξης. Ωσάν ένας πλατύς και φαινομενικά ήρεμος ποταμός φαντάζει από ψηλά ο Ευβοϊκός. Η μονή είναι γυναικεία και για το στίγμα της δανειζόμαστε τα λόγια του ειδικού κου Αναστασόπουλου :

 "Χτισμένη στη ΝΔ πλαγιά της οροσειράς «Κητέλαια» σε υψόμετρο 490 περίπου μέτρα και οχτώ μόλις χιλιόμετρα από το χωριό ‘Ανω Βάθεια», ορθώνεται μονάχη και γαλήνια, μέσα σε ένα γυμνό άδενδρο < πλην ελαιών > περιβάλλον η Ιερά Μονή του αγίου Νικολάου Βάθειας. Η διαδρομή μέχρι την Ιερά Μονή δεν ξετυλίγεται μέσα στο καταπράσινο περιβάλλον των άλλων μονών. Η θέα, όμως των γύρω χωριών (Βάθειας, Αμαρύνθου, Ερέτριας, και άλλων) καθώς και του Νότιου Ευβοϊκού με αντίκρυ τις ακτές τις Αττικής, είναι εξαίσια. Τοπίο λιτό, απέριττο, χρώματα απαλά, ορίζοντες φωτεινοί. Έτσι να απλώσεις τη ματιά σου ένα γύρω, γεμίζει η ψυχή σου μ’ ένα αίσθημα άνετο ξεκούραστο. Ύστερα είναι και ο αέρας. Ένας αέρας φρέσκος θαλασσινός, που φθάνει ίσαμε τη μονή περνώντας από την πεδινή περιοχή της Αμαρύνθου, φιλτράρεται στα θυμάρια και τις ελιές και σε δροσίζει σαν ανάλαφρη πνοή» 

Η μονή εσωτερικά παρουσιάζει πολύ ενδιαφέρον καθ’ όσο το παρεκκλήσι Άγιος Νικόλαος χρονολογείται τουλάχιστον από το 1400 και οι τοιχογραφίες που σώζονται αναφέρονται στη γέννηση και τα θαύματα του Αγίου Νικολάου και των Αγίων Θεοδώρων. Στη νότια πλευρά του ναού παρά την είσοδο εικονίζονται, οι στρατηλάτες Γεώργιος, Δημήτριος, Ισίδωρος και Ευστάθιος καθώς και οι Απόστολοι, ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου και εικόνες από τη Ζωή του Χριστού… Στη Βάθεια (Αμάρυνθος) ένας υπέροχος περίπατος παρ’ αλός (δίπλα στη θάλασσα) κάτω από τη δενδροστοιχία των αλμυρικιών και επί της προκυμαίας μπορεί να αποδειχθεί αναπνευστικά πολύ κερδοφόρος και συναισθηματικά μαγευτικά ρομαντικός! Η εκδρομή μπορεί να κλείσει με ούζο ή τσίπουρο και χταποδο-μεζέ σε ένα από τα εξειδικευμένα και από παππού εις εγγόνια μαγαζάκια της θαλασσόβρεχτης Αμαρύνθου»
Διαβάστε τις σπάνιες πληροφορίες για το μοναστήρι από πηγή της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Χαλκίδος:
 

Παρνασσός, Χειμώνα, Βίντεο

http://www.travelling.gr/2013/10/parnassos-mt-just-two-hours-from-athens/
Mt Parnassos, the home of poetry, music, and learning, in Greek mythology, is Just 2 hours from Athens.
The slopes of Parnassos are the location of two ski centres. The Parnassos Ski Centre is composed of two sections, Kellaria and Fterolakka, which together make up the largest ski centre in Greece. A smaller ski centre (only two drag lifts) called Gerontovrahos is across a ridge from Kellaria. Parnassus is mined for its abundant supply of bauxite which is converted to aluminium oxide and then to aluminium.
The construction of the ski resort started in 1975 and was completed in 1976, when the first two drag lifts operated in Fterolaka. In 1981 the construction of a new ski area was completed in Kelaria, while in winter season 1987–1988 the chair lift Hermes started operating and connected the two ski areas. Both ski resorts continued expanding and in 1993 the first high-speed quad in Greece was installed, named Hercules. Today the ski centre operates with 14 lifts,a 4-seater cable car, a 4-seater high-speed chair lift, four 3-seaters, one 2-seater chair lift and 6 drag lifts, with a maximum capacity of about 5000 people per hour. The ski centre boasts 25 marked ski runs and about 12 ski routes of 30 km (19 mi) total length while the longest run is 4 km (2 mi).

Αργοσαρωνικός : VIP First Class Μονοήμερη Κρουαζιέρα, η “Iδανική λύση για ευχαριστημένους πελάτες”



Η Pleasure Cruises (est. 1987) συνεχίζει με επιτυχία τη ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΜΟΝΟΗΜΕΡΗ ΚΡΟΥΑΖΙΕΡΑ σε Πόρο/Ύδρα/Αίγινα που προσφέρει και VIP FIRST CLASS.

Iδανική λύση για ευχαριστημένους πελάτες κάθε εθνικότητας, το AEGEAN GLORY τονίζει ο κ. Παναγιώτης Τσάφος.
Και συνεχίζει «Το ποιο σημαντικό είναι να νοιώθει ο πελάτης ότι λαμβάνει πραγματικές VIP υπηρεσίες.



VIP για εμάς είναι ένας ευέλικτος κύκλος παροχών που δίνει πλήρη ελευθερία στους επιβάτες μας, αλλά βρίσκεται πάντα δίπλα τους διακριτικά, για να ικανοποιήσει την κάθε τους ανάγκη.
Φροντίζουμε όλοι πελάτες μας να λαμβάνουν το υψηλότερο επίπεδο υπηρεσιών και οι VIP First Class επιβάτες ακόμα περισσότερο!
Το Aegean Glory, χωρητικότητας 760 ατόμων, έχει μεγάλα σαλόνια με άνετους και πολυτελείς καναπέδες και πολυθρόνες, όλα πλήρως κλιματιζόμενα, τρείς τραπεζαρίες, πολλούς εξωτερικούς χώρους, πισίνα με θαλασσινό νερό, ζωντανή μουσική και αποκλειστικό sundeckγια τους VIP First Class επιβάτες.


 Διαθέτει επίσης μεγάλη κουζίνα που μπορεί να εξυπηρετήσει πάνω από 1500 άτομα ημερησίως με μεγάλη γκάμα πιάτων που ετοιμάζονται όλα στο πλοίο.

Μερικές από τις υπηρεσίες της VIP First Class είναι
- Δωρεάν μεταφορά από/προς το Ξενοδοχείο (Αθήνα ή Παραλιακή μέχρι Βουλιαγμένη)
– Δωρεάν πακέτο ποτών καθ’ όλη την διάρκεια της κρουαζιέρας
– Tσάντα Aegean Glory με δώρα έκπληξη ανάλογα το φύλλο, εθνικότητα, ηλικία κ.ο.κ.
– Eιδικός χώρος στο υψηλότερο κατάστρωμα (sundeck) με ξαπλώστρες
– Πολύγλωσση συνοδός αφοσιωμένη ειδικά στους VIP
– Gourmet à la carte φαγητό σε ξεχωριστό σημείο στην τραπεζαρία, με designer σερβίτσια τραπεζομάντιλα και πετσέτες και κρυστάλλινα ποτήρια
– Δωρεάν εκδρομή στην Αίγινα (πανοραμική, Αγ. Νεκτάριος κτλ.)
– Ξενάγηση στη Γέφυρα του πλοίου με τον καπετάνιο
– Αποκλειστική χρήση καμπίνας με ιδιωτικό μπάνιο (βάσει διαθεσιμότητας)
– Ειδικές διατροφικές προτιμήσεις (vegetarian, vegan, γευματα χωρίς γλουτένη, kosher, halal, ινδικό, sushi, κινέζικο κ.α.)
– Οτιδήποτε άλλο περιμένει ένας VIP πελάτης!



Αυτό στο οποίο δίνουμε ιδιαίτερη έμφαση, σημειώνει ο κ. Παναγιώτης Τσάφος, είναι η 100% στήριξη των συνεργατών μας. Η VIP First Class είναι μοναδική ευκαιρία για όλους τους συνεργάτες μας και τα τουριστικά γραφεία να προωθήσουν ένα άριστο προϊόν, κερδίζοντας περισσότερα χρήματα, και έχοντας απολύτως ευχαριστημένους πελάτες!
Καλούμε όλους τους πράκτορες και τα γραφεία να επικοινωνήσουν μαζί μας για να δούμε μαζί πως μπορούμε να συνεργαστούμε. Ηλεκτρονικό και έντυπο υλικό είναι διαθέσιμο και μπορεί να σταλεί οπουδήποτε χρειαστεί και όλη η ομάδα της Pleasure Cruises είναι δίπλα σας!»
Για πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνήσετε με την Pleasure Cruises
Pleasure Cruises (est. 1987)
2, Afentouli St. Piraeus, Greece 18536
++30-210-4528000, 210-4524870 (tel)
++30-210-4182308 (fax)
info@pleasurecruises.grwww.pleasurecruises.grhttps://www.facebook.com/OneDayCruiseGreecehttp://www.youtube.com/user/plesurecruises

Αργοσαρωνικός


VIP First Class Μονοήμερη Κρουαζιέρα, η “Iδανική λύση για ευχαριστημένους πελάτες”

VIP Plesure Cruises
Η Pleasure Cruises (est. 1987) συνεχίζει με επιτυχία τη ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΜΟΝΟΗΜΕΡΗ ΚΡΟΥΑΖΙΕΡΑ σε Πόρο/Ύδρα/Αίγινα που προσφέρει και VIP FIRST CLASS.
Το Aegean Glory στο Αιγαίο
Iδανική λύση για ευχαριστημένους πελάτες κάθε εθνικότητας, το AEGEAN GLORY τονίζει ο κ. Παναγιώτης Τσάφος.
Και συνεχίζει «Το ποιο σημαντικό είναι να νοιώθει ο πελάτης ότι λαμβάνει πραγματικές VIP υπηρεσίες.


Aegean Glory - lounge
Aegean Glory - το sun deck
Aegean Glory - disco/lounge
VIP για εμάς είναι ένας ευέλικτος κύκλος παροχών που δίνει πλήρη ελευθερία στους επιβάτες μας, αλλά βρίσκεται πάντα δίπλα τους διακριτικά, για να ικανοποιήσει την κάθε τους ανάγκη.
Φροντίζουμε όλοι πελάτες μας να λαμβάνουν το υψηλότερο επίπεδο υπηρεσιών και οι VIP First Class επιβάτες ακόμα περισσότερο!
Το Aegean Glory, χωρητικότητας 760 ατόμων, έχει μεγάλα σαλόνια με άνετους και πολυτελείς καναπέδες και πολυθρόνες, όλα πλήρως κλιματιζόμενα, τρείς τραπεζαρίες, πολλούς εξωτερικούς χώρους, πισίνα με θαλασσινό νερό, ζωντανή μουσική και αποκλειστικό sundeckγια τους VIP First Class επιβάτες.

VIP First Class τραπέζι
VIP First Class ενδεικτικό πιάτο
Διαθέτει επίσης μεγάλη κουζίνα που μπορεί να εξυπηρετήσει πάνω από 1500 άτομα ημερησίως με μεγάλη γκάμα πιάτων που ετοιμάζονται όλα στο πλοίο.
Pleasure Cruises Bufet

Μερικές από τις υπηρεσίες της VIP First Class είναι- Δωρεάν μεταφορά από/προς το Ξενοδοχείο (Αθήνα ή Παραλιακή μέχρι Βουλιαγμένη)
– Δωρεάν πακέτο ποτών καθ’ όλη την διάρκεια της κρουαζιέρας
– Tσάντα Aegean Glory με δώρα έκπληξη ανάλογα το φύλλο, εθνικότητα, ηλικία κ.ο.κ.
– Eιδικός χώρος στο υψηλότερο κατάστρωμα (
sundeck) με ξαπλώστρες
– Πολύγλωσση συνοδός αφοσιωμένη ειδικά στους VIP
– Gourmet à la carte φαγητό σε ξεχωριστό σημείο στην τραπεζαρία, με designer σερβίτσια τραπεζομάντιλα και πετσέτες και κρυστάλλινα ποτήρια
– Δωρεάν εκδρομή στην Αίγινα (πανοραμική, Αγ. Νεκτάριος κτλ.)
– Ξενάγηση στη Γέφυρα του πλοίου με τον καπετάνιο
– Αποκλειστική χρήση καμπίνας με ιδιωτικό μπάνιο (βάσει διαθεσιμότητας)
– Ειδικές διατροφικές προτιμήσεις (
vegetarian, vegan, γευματα χωρίς γλουτένη, kosher, halal, ινδικό, sushi, κινέζικο κ.α.)
– Οτιδήποτε άλλο περιμένει ένας VIP πελάτης!
Pleasure Cruises Cabin
pleasure-cruises-8
Pleasure Cruises Disco
Αυτό στο οποίο δίνουμε ιδιαίτερη έμφαση, σημειώνει ο κ. Παναγιώτης Τσάφος, είναι η 100% στήριξη των συνεργατών μας. Η VIP First Class είναι μοναδική ευκαιρία για όλους τους συνεργάτες μας και τα τουριστικά γραφεία να προωθήσουν ένα άριστο προϊόν, κερδίζοντας περισσότερα χρήματα, και έχοντας απολύτως ευχαριστημένους πελάτες!
Καλούμε όλους τους πράκτορες και τα γραφεία να επικοινωνήσουν μαζί μας για να δούμε μαζί πως μπορούμε να συνεργαστούμε. Ηλεκτρονικό και έντυπο υλικό είναι διαθέσιμο και μπορεί να σταλεί οπουδήποτε χρειαστεί και όλη η ομάδα της Pleasure Cruises είναι δίπλα σας!»
Για πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνήσετε με την Pleasure Cruises
Pleasure Cruises (est. 1987)2, Afentouli St. Piraeus, Greece 18536
++30-210-4528000, 210-4524870 (tel)
++30-210-4182308 (fax)
info@pleasurecruises.gr
www.pleasurecruises.grhttps://www.facebook.com/OneDayCruiseGreecehttp://www.youtube.com/user/plesurecruises
Pleasure Cruises

Μυστικά του Ιερού Βράχου αποκαλύπτονται στο Μουσείο της Ακρόπολης

Αρχαϊκά μυστικά της Ακρόπολης, που μέχρι πρόσφατα κρύβονταν καλά στον Ιερό Βράχο, ενσωματωμένα είτε στα τείχη είτε στον ίδιο τον Παρθενώνα, θα αποκαλύψει η αρχαιολόγος της Υπηρεσίας Συντήρησης Μνημείων Ακρόπολης, δρ. Ελισάβετ Σιουμπάρα, την Παρασκευή 13 Δεκεμβρίου, στο Μουσείο της Ακρόπολης.
Η διάλεξη, που ξεκινά στις 6 το απόγευμα, πραγματοποιείται στο πλαίσιο των εκδηλώσεων της Ένωσης Φίλων Ακρόπολης.
Με τίτλο ομιλίας «Αρχαϊκή Ακρόπολη: Νέες έρευνες και συμπεράσματα», η κ. Σιουμπάρα θα επιχειρήσει να δώσει μια όσο το δυνατόν πιο πλήρη εικόνα από τον 6ο αι. π.Χ., όταν στον Ιερό Βράχο κυριαρχούσαν δύο μεγάλοι ναοί: Ο αρχαϊκός, που προηγήθηκε του Παρθενώνα και του Προπαρθενώνα, και ο Αρχαίος Ναός της Αθηνάς Πολιάδος, που τα θεμέλια του σώζονται σήμερα νότια του Ερεχθείου. Ο Αρχαίος Ναός της Αθηνάς, όπως και ο ημιτελής Προπαρθενώνας, καταστράφηκαν από τους Πέρσες το 480 π.Χ.
Τελικά πόσοι ναοί προηγήθηκαν του Παρθενώνα; «Δύο τουλάχιστον. Ο αρχαϊκός ναός, που κτίστηκε από πειραϊκό ακτίτη λίθο και έφερε έντονα χρώματα τα οποία ευτυχώς διατηρούνται σε πολλά μέλη του, και ο Προπαρθενώνας, που άρχισε να κτίζεται μετά τη Μάχη του Μαραθώνα με πεντελικό μάρμαρο στην ίδια θέση που θα καταλάβει αργότερα και ο κλασικός» δηλώνει η κ. Σιουμπάρα, υπεύθυνη του έργου καταγραφής και διευθέτησης των διάσπαρτων αρχιτεκτονικών μελών της Ακρόπολης.
Από τον αρχαϊκό ναό προέρχονται τα πώρινα γλυπτά του δυτικού αετώματος που αντικρίζει κανείς μόλις ανεβαίνει τη μεγάλη σκάλα του Μουσείου Ακρόπολης: Δύο λέοντες να κατασπαράζουν έναν ταύρο, ο Ηρακλής να παλεύει με ένα θαλάσσιο ον στο ένα άκρο και ο τρισώματος δαίμονας στο άλλο, σύνολα που σώζουν σε μεγάλο βαθμό τα πρωτότυπα χρώματά τους.
Είναι η εποχή που, τουλάχιστον στην Ακρόπολη, συμβαίνουν πολλά καινούργια πράγματα στην αρχιτεκτονική. Έτσι, ο αρχαϊκός Παρθενώνας γίνεται ο πρώτος μνημειακός λίθινος ναός στην Αττική, ενώ κάποιες τεχνικές μέθοδοι κατασκευής του ταιριάζουν με αντίστοιχες που χρησιμοποιήθηκαν και στον Παρθενώνα.
«Πρόκειται για τεχνολογία που είναι σε χρήση ως και 120 χρόνια νωρίτερα από ό,τι νομίζαμε. Μετά από μια εξονυχιστική μελέτη αρχιτεκτονικών μελών, καταφέραμε να βγάλουμε νέα συμπεράσματα και να επανεκτιμήσουμε τον συγκεκριμένο ναό, ο οποίος ήταν δωρικός περίπτερος, όπως και ο Παρθενώνας, αλλά με μικρότερο αριθμό κιόνων σε όλες τις πλευρές. Επίσης, μορφολογικά τα επιστύλια και τα τρίγλυφα έχουν κάποιες λεπτομέρειες που ανακαλούν μορφές του Περίκλειου Παρθενώνα, ενώ ομοιότητες μεταξύ των δύο ναών υπάρχουν και από άποψη τεχνικής, διορθώσεων και οικονομίας της εργασίας. Τα παραπάνω μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι υπήρχε πολύ ισχυρή παράδοση και μία πρώιμη εξέλιξη στην αρχιτεκτονική, γεγονός που κάνει αυτόν τον πρώτο ναό ακόμα πιο σημαντικό από ό,τι πιστεύαμε ως τώρα» τονίζει.
Πώς όμως καταστράφηκε ο πρώτος Παρθενώνας; «Από τους ίδιους τους Αθηναίους, που ήθελαν να κτίσουν έναν μεγαλύτερο ναό στη θέση του από μάρμαρο, τον πρώτο μνημειακό ναό όπου το πεντελικό μάρμαρο χρησιμοποιείται συστηματικά στην αρχιτεκτονική» σημειώνει. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι εξαφανίζονται τα αρχιτεκτονικά μέλη και τα γλυπτά του.
«Τα χρησιμοποιούν σε δεύτερη χρήση για να κτίσουν το νότιο τείχος, επίσης στις θεμελιώσεις του Παρθενώνα, αλλά και γύρω από αυτόν, νότια και ανατολικά, όπου βρέθηκαν με τη μεγάλη ανασκαφή της Ακρόπολης το 1885-1890» επεξηγεί. Τα γλυπτά ωστόσο δεν εντοιχίζονται τόσο εύκολα όσο τα αρχιτεκτονικά μέλη, η δε απολάξευσή τους δεν εξασφαλίζει πάντα κατάλληλους οικοδομικού όγκους. «Όχι μόνο στην Ακρόπολη, αλλά γενικότερα. Τα γλυπτά τα θάβουν στο τέμενος, επειδή ανήκουν στη θεότητα. Ό,τι ανήκει σε αυτήν παραμένει στον ιερό χώρο της και δεν επιτρέπεται να βγει» επισημαίνει.
Δεύτερη χρήση απέκτησαν αρχιτεκτονικά μέλη και από άλλους μεγάλους ναούς της Ακρόπολης. Όπως τα δύο ιερά που καταστράφηκαν από τους Πέρσες, ο Αρχαίος Ναός της Αθηνάς Πολιάδος και ο Προπαρθενώνας. «Οι μαρμάρινοι, ημιτελείς σπόνδυλοι του Προπαρθενώνα ενσωματώθηκαν στο ανατολικό σκέλος του βορείου τείχους, ενώ τα πώρινα επιστύλια, τρίγλυφα και γείσα στο δυτικό σκέλος του βόρειου τείχους προέρχονται από τον Αρχαίο Ναό της Αθηνάς Πολιάδος, που χρονολογείται γύρω στα 520 π. Χ. Κάποιος που έρχεται από την Ομόνοια τα βλέπει ακόμα και σήμερα με γυμνό μάτι» καταλήγει η κ. Σιουμπάρα.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Αττική

Ο βιασμός της Αττικής

Αν ο Περικλής μπορούσε με χρονοκάψουλα να φτάσει στο 2013, θα αναγνώριζε την Αθήνα; Πενήντα χρόνια τώρα, το περιβαλλοντικό κακούργημα εις βάρος της Αττικής είναι διαρκές. Ισως η καλύτερη περιοχή της Ελλάδας από άποψη μικροκλίματος, με φυσική καλλονή, με βουνά πλούσια σε χλωρίδα και πανίδα, περιτριγυρισμένη από θάλασσα, με λίμνες και ποτάμια, λουσμένη στο φως.
 Κι ύστερα ήρθαν τα συμφέροντα, για γρήγορη και φτηνή κατοικία, για να στεγαστεί το εξαθλιωμένο εργατικό δυναμικό. Χατίρι των μεγαλοεργολάβων η άνθηση της οικοδομής και με πολιτική βούληση τσιμεντώθηκαν τα πάντα.
Χωρίς σχέδιο, έτσι στα κουτουρού, όπως γίνονται τα περισσότερα πράγματα στην Ελλάδα, με μικρές φωτεινές εξαιρέσεις, για να ωφεληθούν οι λίγοι και να ταλαιπωρηθούν οι πολλοί, που έπαιρναν μετά κόπων και βασάνων ένα οικόπεδο. Τα πανέμορφα νεοκλασικά έγιναν βαρίδι. Κι έγινε το κεραμίδι το όνειρο κάθε νεοέλληνα της εποχής, για να παντρέψει κόρες, να βρουν μια μαγιά και οι γιοι.
Ωσπου είδαμε ότι ο ατέρμονος βιασμός της Αττικής είχε οδυνηρές συνέπειες, να μην μπορείς ν' ανασάνεις, να μη γνωρίζεις το διπλανό σου, να φοβάσαι στη γειτονιά σου, να μην μπορείς να περπατήσεις, να σκέφτεσαι να πάρεις το αυτοκίνητο αν θα πας κάπου για δουλειά ή ακόμη και σ' ένα φιλικό σπίτι, αν θα κολλήσεις στην κίνηση ή θα ψάχνεις μισή ώρα για πάρκινγκ. Μετρό και Τραμ μπόρεσαν να βελτιώσουν καταστάσεις, αλλά όχι να σώσουν την παρτίδα.
Τα επεισόδια της περασμένης Παρασκευής στο Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής δεν έγιναν τυχαία. Κάτοικοι της Βουλιαγμένης ξέρουν τι τους περιμένει αν γκρεμιστούν τουριστικές υποδομές και χτιστούν έργα-μαμούθ στον Λαιμό, μια περιοχή-κόσμημα. Χρόνια τώρα οι κάτοικοι των νοτίων προαστίων περιμένουν να φτιαχτεί πάρκο στο Ελληνικό, αλλά μέχρι στιγμής η μόνη τους ελάφρυνση είναι ο θόρυβος. Γιατί αντί για πάρκο, είναι ένα ρημαγμένο αεροδρόμιο, απομεινάρι μιας εποχής που η «πρόοδος», αν μη τι άλλο, έφερνε πρόσκαιρα οικονομικά οφέλη και στα κατώτερα κοινωνικοοικονομικά στρώματα. Τώρα σχόλασε κι αυτό...

Η τεράστια μικρή αγγελία

Του ΔΗΜΗΤΡΗ Α. ΣΕΒΑΣΤΑΚΗ*
«Καμαριέρα ζητείται από ξενοδοχείο για εθελοντική εργασία, παρέχεται διαμονή, σίτιση». Η εργασιακή κόλαση δεν αποκαλύπτεται σε όλη την έκτασή της μόνο με τη δημοσιευμένη αγγελία που αφορά την καμαριέρα στο ξενοδοχείο της Αίγινας. Ούτε το εξοργιστικό βρίσκεται μόνο στην ίδια τη δημοσίευσή της ή στο ότι Ελληνες επιχειρηματίες ανακτούν τον εργασιακό μεσαίωνα.
Το εξοργιστικό είναι κυρίως το ότι έχει διαμορφωθεί ένα ακροατήριο στο οποίο μπορεί να απευθυνθεί μια τέτοιου τύπου πρόσκληση. Ενα αποφασισμένο και οριακό ακροατήριο ενδιαφερομένων, που κοιμάται σε παγκάκι ή χρωστάει άπειρα νοίκια και ψάχνει τρόπους απεμπλοκής, ή που μένει σε κάποιο συγγενή και που ο ύπνος και η διατροφή ανάγονται σε κρίσιμα και δυσεύρετα ζητούμενα, μια μορφή έσχατης αυτάρκειας. Η αγγελία απευθύνεται όμως και σ' ένα δεύτερο ακροατήριο. Αυτό που κάνει τη δημοσίευση αποδεκτή ηθικά. Εκείνο το ακροατήριο μιας μέτριας ευστάθειας, μέτριας ισορροπίας, μέτριας ευαισθησίας και μέτριας αδιαφορίας.
Ηένταξη σε ένα σύστημα ψευδοκανονικότητας, η ψευδαίσθηση εργασίας ίσα ίσα ως κοινωνικό άλλοθι και ως μέσο εξασφάλισης των ελαχίστων, είναι πλέον ένα συνηθισμένο παράδειγμα κοινωνικής εφαρμογής. Πολλοί εκλιπαρούν για μερική εργασία σε σουπερμάρκετ με 200 ευρώ, είναι έτοιμοι για όλα, ίσως και με λιγότερα. Ο εργασιακός πάτος είναι διπλός. Από τη μια, σε εργαλειακό επίπεδο, δημιουργεί άνισους όρους επιχειρηματικού ανταγωνισμού (αφού εκμηδενίζεται το κόστος εργασίας), από την άλλη δημιουργεί ένα μαλακό πεδίο παραδοχών.
Ενας αφανισμένος, κατεστραμμένος πλάνης, που δέχεται ως ευεργεσία την απλή στέγη και την τροφή, αλλάζει ριζικά τους διεκδικητικούς κώδικες. Αυτή την αλλαγή προς τα κάτω ούτε η μεσαία κοινωνία την έχει αντιληφθεί ούτε οι συνδικαλιστικές τεχνοτροπίες. Οτιδήποτε κάνει τον εργαζόμενο πολύτιμο στην παραγωγική διαδικασία, οποιοδήποτε προσόν, οποιαδήποτε μορφή εργασιακής ταυτότητας χαμηλής ή μέσης ειδίκευσης, είναι άκυρα. Πληθωρισμός διαθεσίμων. Οποιοσδήποτε μπορεί να εξαφανιστεί από το χάρτη, αφού μπορεί να βρεθεί ο ακόμη φτηνότερος και προθυμότερος αντικαταστάτης του.
Ετσι αγανακτισμένες τηλεοπτικές απορίες για το πού φτάσαμε, με αφορμή την επίμαχη αγγελία, υστερούν, μένουν πιο πίσω από αυτό που συμβαίνει στην πραγματικότητα. Η μετατόπιση του εργασιακού δικαίου από μια μέση, ανεκτή εργασιακή συνθήκη, στο δικαιικό τίποτα, έχει συμβεί. Κανείς δεν μπορεί να διεκδικήσει τίποτα, αλλά αντίθετα πρέπει να ευγνωμονεί όταν του παραχωρηθεί.
Ο μέχρι σήμερα κανόνας, ότι ακόμα και όταν δεν ήταν κανείς ευνοημένος από το κομματικό σύστημα μπορούσε σε μια ενδιάμεση ζώνη, με οικογενειακή ή φιλική στήριξη, να χωθεί κάπου, να καταφέρει κάτι, ε, αυτός ο ελληνοπρεπής κανόνας εξατμίστηκε. Στη νέα συνθήκη, η εισδοχή -σε ένα σαφώς πιο χαμηλό εργασιακό περιβάλλον- απαιτεί θυσίες πολύ μεγαλύτερες από τον προχθεσινό κομματικό πατριωτισμό.
Δεν αρκεί να είσαι ψηφοφόρος, πρέπει να είσαι προσήλυτος. Δεν αρκεί να είσαι κομματικός, πρέπει να είσαι στενός κορσές στο κόμμα. Δεν αρκεί να είσαι πιστός, πρέπει να προσφέρεις μετρήσιμη ωφέλεια στον κομματικό κόμβο, το στέλεχος, τον πολιτικό εργοδότη. Η σκοτεινή μικρή αγγελία προσθέτει ένα νέο πρωτόκολλο. Δεν αρκεί να είσαι διαθέσιμος, ούτε απλώς αποφασισμένος. Πρέπει να είσαι απολύτως και αυτοεκμηδενιστικά αποφασισμένος να κατοικήσεις στο εργασιακό πουθενά. Αυτή η μάχη, αυτή η σύγκρουση, είναι πολύ δύσκολο να δοθεί, να κερδηθεί.
Ολες οι γραμματικές και κάθε πολιτικό συντακτικό μοιάζουν εξαιρετικά ανεπαρκή για να αφομοιώσουν τη νέα κατάσταση. Οι ερμηνευτικές μέθοδοι υστερούν, γιατί δεν υπάρχει ακόμα η συνείδηση του κοινωνικού μηδενισμού. Δεν έχουμε καταλάβει την ιλιγγιώδη κοινωνικοπολιτική μετάλλαξη. Και το χειρότερο, ότι δυνητικά μάς περιέχει η αγγελία.
Η παραγωγική ξηρασία αντί να ριζοσπαστικοποιεί και πολιτικοποιεί, αποκτηνώνει. Η πολιτισμική σύγκρουση, οι αποκλίνουσες αναγνώσεις της ζωής, τα σταθμά και οι νέες ανοχές, τα ηθικά και ανθρωπιστικά μεγέθη (αυτά που φανερώνει η αγγελία) ξανατίθενται και περιμένουν την εκλογίκευσή τους από ένα κοινωνικό σύστημα που δεν το θέλει, από ένα κομματικοσυνδικαλιστικό σύστημα που δεν το μπορεί και από μια κοινωνία που δεν το αντέχει.
*Ζωγράφος, αν. καθηγητής ΕΜΠ
dsevastakis@arch.ntua.gr

Η εξ-αγγελία του μέλλοντος

Το κρούσμα της Αίγινας -εθελοντική εργασία με αντιμίσθιο διαμονή και φαγητό- δείχνει το μέλλον της χώρας: ζωή στο όριο της επιβίωσης. Ζωή άδεια και απελπιστική, στην οποία η ένδεια θα φαντάζει χωνεμένη κανονικότης και το πλήθος των ενδεών θα μοιάζει προνομιούχο μπροστά στη χορεία των λιμοκτονούντων... Υπάρχει κάτι ικανό να ακυρώσει την εφιαλτική αυτή προοπτική;
Η εκδοχή των κυβερνώντων ποντάρει στην τελική επιτυχία του Προγράμματος. Πρόοδος των μεταρρυθμίσεων, επενδύσεις, Ανάπτυξη, μείωση της ανεργίας. Ομως επί της ουσίας τι σημαίνει και πού παραπέμπει αυτό το προπαγανδιστικώς αξιοποιήσιμο «υλικό», ενισχυμένο από τις σωτηριολογικές υπομνήσεις περί παραμονής στην Ευρωζώνη και αποφυγής της χρεοκοπίας; Μήπως όντως εγκαινιάζει μια νέα, ελπιδοφόρα εποχή, προάγγελο ευοίωνης προοπτικής, την οποία αρνείται να δει η παρωπιδοφόρος αντιμνημονιακή πλευρά, αγκυροβολημένη στη νεύρωση των δραστικών ανατροπών;
Δυστυχώς, όχι. Πρώτον, οι λογής μεταρρυθμίσεις -διενεργηθείσες, εν εξελίξει και μελλοντικές- αποδεικνύονται ανθρωποβόρα ποτάμια που ξεβράζουν κόσμο στη θάλασσα της ανεργίας και της χθαμαλής ζωής. Και τι κόσμο; Ως επί το πολύ προορισμένο να μείνει στα αζήτητα, λόγω ηλικίας. Δεύτερον, το σημερινό στάδιο των ηχηρών επενδύσεων και της υπεσχημένης Ανάπτυξης (Παπαστράτος - κέντρο διακίνησης καπνού στο Αγρίνιο, Coca Cola, οδικά έργα κ.τ.λ.) απορροφά ελάχιστο αριθμό ανέργων, καθώς η ευρύτερη αναπτυξιακή διαδικασία -παραγωγική τε και εμπορική-, η οποία θα μπορούσε να προσδώσει ώθηση στην οικονομία, δεν φαίνεται πουθενά στον ορίζοντα. Και, τρίτον, ακόμη και αν ήθελε επιτευχθεί κάποια ταχύρρυθμη Ανάπτυξη, το σκοτεινό σημείο -κλειδί για την αξιολόγηση των εξελίξεων- είναι οι γλίσχρες απολαβές.
Η πληθύς των ανέργων και η αγχώδης προσπάθεια για εξασφάλιση του στοιχειώδους εγγυώνται ότι η αγορά εργασίας δεν θα διαφέρει από σκλαβοπάζαρο. Απελπισμένοι άνθρωποι θα διαγκωνίζονται για ένα κομμάτι ψωμί, υπό τη διαρκή απειλή πλήθους διαθεσίμων, έχοντας καταθέσει τα όπλα οιασδήποτε διεκδικητικής απόπειρας. Οσο για προσωπικές ενστάσεις αξιοπρέπειας, αυτές προώρισται να συντριβούν υπό το τεράστιο βάρος της ανάγκης. Ακόμη και 300 ή 400 ευρώ είναι καλύτερα από το τίποτε. Εξάλλου, ακριβώς αυτό δεν συμβαίνει ήδη σήμερα;
Ως και στην καλύτερη εκδοχή της η εφαρμογή -και επιτυχία- του Προγράμματος αυτό εξασφαλίζει: ζωή στο όριο της επιβίωσης, με φόντο την υπεραιμία των αριθμών και τις ιαχές της προπαγάνδας. Υψηλότεροι ρυθμοί ανάπτυξης και ικανή μείωση της ανεργίας (σε χρόνο απώτερο), αλλά μια κοινωνία καθηλωμένη για χρόνια σε κεκανονισμένο δρομολόγιο. Ακαταμάχητη ένδεια, μάχη για το ταπεινωτικό ελάχιστο μεροκάματο και θαμπή ζωή, στιγματισμένη από όσα έχει ήδη προκαλέσει η δυναστική τριετία του Μνημονίου και τα οποία θα πληθύνονται: ασθενείς στο έλεος σκληρής μοίρας, εσωτερική αποσταθεροποίηση της κοινωνίας (βαθιά ψυχικά τραύματα, κατάθλιψη, παραίτηση), αυτοκτονίες. Μια κοινωνία γερασμένη πριν την ώρα της, τεμαχισμένη, συντετριμμένη και άναυδη, φοβισμένη και φοβική, θα ζει επί δεκαετίες οριστικά και τελεσίδικα χρεοκοπημένη.
Μια σοβαρή εναλλακτική πρόταση -ενός βελτιωμένου και ανοιχτομάτη ΣΥΡΙΖΑ και όχι του σημερινού λογά και μπλεγμένου στη μοίρα της ανέξοδης αντιπολίτευσης που προϊδεάζει για μελλοντικό κυβερνητικό αδιέξοδο- ενδέχεται να αναχαιτίσει τη δυναμική της ουσιαστικής χρεοκοπίας. Μια πρόταση που θα καταστήσει σύμμαχο τον κόσμο στην τιτάνια προσπάθεια που απαιτείται και όχι διψασμένο υποδοχέα θαυματουργών λύσεων...
Υπάρχει κάτι ακόμη, ικανό να ακυρώσει την εφιαλτική προοπτική: η ανέλεγκτη έκρηξη της απελπισμένης κοινωνίας, που θα διαγράψει τη σύμβαση της παραίτησης που έχει συνάψει με τον εαυτό της και θα βγει αφηνιασμένη στο δρόμο, όταν θα χάνει τα σπίτια της, θα θρηνεί και άλλες απώλειες στα νοσοκομεία της, θα αδυνατεί να βρει ακόμη και ψωμί για τα παιδιά της και θα ξέρει ότι δεν υπάρχει τίποτε χειρότερο από μια ζωή ταπεινωμένη, λιμοκτονούσα και ξοδεμένη στη μάταιη αναμονή έστω και στοιχειώδους βελτίωσης...

Ταξίδι προς το Φάληρο

Τι μέλλον επιφυλάσσεται στο ιστορικό κτήριο της Εθνικής Βιβλιοθήκης; Ποια θα είναι η χρήση του όταν οι υπηρεσίες του ιδρύματος μεταφερθούν στο Φάληρο; Προς το παρόν, άγνωστο. Χθες, πάντως, στο υπέροχο αναγνωστήριό του, που σχεδίασε ο Χάνσεν στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, υπό τις μελωδίες του Μότσαρτ και παρουσία μιας σειράς δημάρχων, συμπεριλαμβανομένου του Γιώργου Καμίνη, σήμανε η εκκίνηση ενός «ταξιδιού δημιουργικότητας, τέχνης και λόγου» που αποβλέπει στη γνωριμία των Αθηναίων με όσα υπόσχεται το Κέντρο Πολιτισμού - Ιδρυμα «Σταύρος Νιάρχος» όταν με το καλό η ΕΒΕ και η Εθνική Λυρική Σκηνή μεταστεγαστούν.
Το αναγνωστήριο της Εθνικής Βιβλιοθήκης πλημμύρισε χθες από τις μελωδίες του «Ντον Τζιοβάνι». Τις ερμήνευσαν ζωντανά οι καλλιτέχνες της Λυρικής που απαρτίζουν την ευέλικτη και δημοφιλή «Οπερα της Βαλίτσας» Στα χρόνια που μεσολαβούν ώς την παράδοση των νέων κτηρίων, φιλοδοξία του ΚΠΙΣΝ είναι να συγκροτηθεί μια «ενεργός κοινότητα παιδείας και πολιτισμού» ώστε οι δημιουργίες του Ρέντζο Πιάνο να μη μείνουν άδεια κελύφη αλλά να σφύζουν από ζωή. Κάτι για το οποίο δεν απαιτείται μόνον η δική του οικονομική ενίσχυση -λεφτά υπάρχουν!- αλλά και ένα πλέγμα συνεργιών ανάμεσα σε διάφορους θεσμούς.
Το πρώτο κύμα εκδηλώσεων από όσες θα υλοποιηθούν ώς το 2016 στηρίζεται στη συνεργασία των δύο μεγάλων εθνικών ιδρυμάτων με τις δημοτικές βιβλιοθήκες της Αθήνας, του Χαλανδρίου, της Ηλιούπολης, του Χαϊδαρίου και της Δραπετσώνας, με το πρόγραμμα Future Library και με την οικολογική οργάνωση WWF.
Τι ακριβώς περιλαμβάνει το «ταξίδι»; Ζωντανές παραστάσεις στις γειτονιές του «Ντον Τζιοβάνι» σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Ευκλείδη, με το πιο ευέλικτο οπερατικό σχήμα της χώρας, τη δημοφιλή «Οπερα της Βαλίτσας» της Λυρικής, εργαστήρια πειραματικών ταινιών στις βιβλιοθήκες όπως και αγώνες ρητορικής, καταγραφές των όποιων πράσινων χώρων έχουν απομείνει στην πόλη και συζητήσεις για την αξιοποίησή τους, καθώς και αναγνώσεις λογοτεχνικών κειμένων από μια πλειάδα καλλιτεχνών - ανάμεσά τους οι Φ. Δεληβοριάς, Κ. Μαραβέγιας, Π. Μουζουράκης, Γ. Στάνκογλου, Δ. Ημελλος, Α. Μουτούση, Στ. Γουλιώτη, Α. Παπούλια και Δ. Πιατάς.
Οι παραπάνω δράσεις θα έχουν διάρκεια ώς τα τέλη Φεβρουαρίου και η συμμετοχή σε όλες είναι δωρεάν. Για τα κινηματογραφικά εργαστήρια, ωστόσο, όπως και τα debate, χρειάζεται προεγγραφή, καθώς οι ομάδες τους είναι ολιγομελείς.
«Το Κέντρο Πολιτισμού - Ιδρυμα "Σταύρος Νιάρχος" ανήκει στον ελληνικό λαό, στον κόσμο που πορεύεται με περισσή αξιοπρέπεια και υπομονή τις δύσκολες στιγμές που πέρασε και περνά ο τόπος μας σήμερα» τόνισε ο επικεφαλής του Γιάννης Τροχόπουλος: «Οι κοινωνίες μπορεί να υποφέρουν ή να εφησυχάζουν από μόνες τους, εξαιτίας λαθών που οφείλονται σε αδυναμίες. Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι κοινωνίες δεν αλλάζουν ποτέ από μόνες τους, ούτε μεταμορφώνονται σε κάτι καλύτερο ως διά μαγείας.
Αυτό γίνεται μόνο με την απόφαση των τοπικών κοινωνιών, αλλά και τη θέληση των ανθρώπων σε ατομικό επίπεδο, όταν και εφόσον αποφασίσουμε να γίνουμε, όπως σοφά γράφει ο συγγραφέας και πρόεδρος του εφορευτικού συμβουλίου της Εθνικής Βιβλιοθήκης Σταύρος Ζουμπουλάκης, "άνθρωποι της ευθύνης απέναντι στο συνάνθρωπο, άνθρωποι του ελέους και της αλληλεγγύης"».
Ο Σταύρος Ζουμπουλάκης, με την ιδιότητα και του οικοδεσπότη, δεν θέλησε να επεκταθεί στα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζει το ίδρυμα, τα οποία «απειλούν την ίδια τη λειτουργία». «Σήμερα είναι μια μέρα ελπίδας», είπε, αισιοδοξώντας ότι «η Ελλάδα θα αποκτήσει κάποτε την Εθνική Βιβλιοθήκη που δικαιούται».
Εν αναμονή της ανακοίνωσης του νέου της διευθυντή -ο κύβος ερρίφθη, αλλά ακόμα να καθαρογραφούν τα πρακτικά της επιτροπής αξιολόγησης- η ΕΒΕ συνδιαμορφώνει το περιεχόμενο των εκδηλώσεων στις πέντε δημοτικές βιβλιοθήκες που συμμετέχουν στο πρόγραμμα και στις 21 του μηνός, την πιο μεγάλη βραδιά του χρόνου, θα φιλοξενήσει με τη σειρά της γνωστούς καλλιτέχνες που θα διαβάζουν αποσπάσματα από αγαπημένα τους βιβλία.
«Οσο μεγάλη κι αν είναι η νύχτα, η μέρα στο τέλος θα διαυγάσει» είπε χαρακτηριστικά ο γνωστός δοκιμιογράφος, λίγο πριν ξεκινήσει ο ίδιος να διαβάζει ένα από τα λαμπρότερα δείγματα της νεοελληνικής λογοτεχνίας, το «Πίστομα» του Κωνσταντίνου Θεοτόκη. Ενα σύντομο διήγημα, πρωτοδημοσιευμένο το 1899, αποκαλυπτικό του πόσο κτηνώδης μπορεί να αποδειχθεί η ανθρώπινη φύση όταν πάνω της ασκείται αφόρητη πίεση...

Ρωμαϊκός τάφος σαν αίθουσα συμποσίου

Τρικλίνιο θυμίζει η διάταξη του ρωμαϊκού αυτού τάφου. Γύρω αψιδωτές κόγχες χρησίμευαν για την τοποθέτηση τεφροδόχων αγγείωνΒρέθηκε στην Εθνική Κορίνθου - Πατρών

Ενα τρικλίνιο (αίθουσα υποδοχής) -που μιμείται αρχαιοελληνικό ανδρώνα με υπέροχες τοιχογραφίες σε πολύ καλή κατάσταση διατήρησης- και δύο έξεργα ανάγλυφα συνιστούν έναν ρωμαϊκό τάφο (1ου-2ου αι. μ.Χ.) που βρέθηκε τελευταία στα έργα διάνοιξης της εθνικής οδού Κορίνθου-Πατρών.
Τρικλίνιο θυμίζει η διάταξη του ρωμαϊκού αυτού τάφου. Γύρω αψιδωτές κόγχες χρησίμευαν για την τοποθέτηση τεφροδόχων αγγείων Ο πλούσιος αυτός τάφος είναι υπόγειος κεραμοσκεπής, έχει διαστάσεις 3,30 Χ 2,63 μ. και φέρει είσοδο μέσω κλίμακας. Τις δύο όψεις της εισόδου κοσμούν δύο έξεργα ανάγλυφα που απεικονίζουν ένα τέθριππο άρμα το ένα και το δεύτερο ένα ακόμη άρμα που δεν το σέρνουν άλογα, αλλά δελφίνια. Η εικόνα συμπληρώνεται από ένα θαλάσσιο ον, που προβάλλει στο πλάι.
Οι δύο αυτές ανάγλυφες πλάκες θεωρούνται μοναδικές, σύμφωνα με τα μέλη του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου που εντυπωσιάστηκαν από το λαμπρό αυτό εύρημα, το οποίο όμως είχε την ατυχία να βρεθεί στη μέση του δρόμου. Αρα, δεν μπορεί να διατηρηθεί in sitou, ούτε βεβαίως και να καταχωθεί. Για την τύχη του, αν δηλαδή θα αποσπασθεί για να εκτεθεί κάποια στιγμή κάπου αλλού, όπως συνέβη με τον άλλο ρωμαϊκό τάφο του ίδιου ανασκαφικού πεδίου που είχε ζωγραφιστά κλινοσκεπάσματα και το πορτρέτο της νεκρής, δεν αποφασίστηκε τίποτα. Το θέμα αυτό θα κριθεί ύστερα από αυτοψία μιας επιτροπής που όρισε το ΚΑΣ. Προς το παρόν, εγκρίθηκε η μελέτη συντήρησης των τοιχογραφιών που εκπονήθηκε από τους συντηρητές της ΛΖ' Εφορείας Αρχαιοτήτων Κορίνθου, όπως επίσης η στερέωση, ο καθαρισμός και η αποκατάσταση τμημάτων του τάφου όπου αυτό κρίνεται ως απολύτως αναγκαίο.
Μία από τις ανδρικές μορφές που σώζονται στην τοιχογραφία Μία από τις ανδρικές μορφές που σώζονται στην τοιχογραφία Εσωτερικά ο τάφος αποτελείται από τρεις λάρνακες που σχηματίζουν ένα Π, εξ ου και θυμίζει ανδρώνα, όπως επισήμανε στο συμβούλιο ο καθηγητής Μανόλης Κορρές. Γύρω στους τοίχους μια σειρά από αψιδωτές κόγχες χρησίμευαν για την τοποθέτηση των τεφροδόχων αγγείων. Ωστόσο, μέσα στις λάρνακες βρέθηκαν πολλά οστά μαζί με λύχνους, χάλκινα νομίσματα και όστρακα αγγείων. Η καλυπτήρια πλάκα μιας από τις λάρνακες έφερε ζωγραφισμένη διακόσμηση κλινοσκεπασμάτων. Οι τοιχογραφίες σώζονται σε καλή κατάσταση, φέρουν ζωντανά χρώματα και απεικονίζουν ανθρώπινες μορφές, δύο ανδρικές και ένα γυναικείο πρόσωπο και διάφορα μοτίβα όπως γιρλάντες, άνθη και καρποί. «Είναι πιθανόν να πρόκειται για τάφο Ρωμαίου πολίτη, πιθανόν αξιωματούχου ή εκρωμαϊσμένου Ελληνα, που είχε στενή σχέση με τη Ρώμη», ανέφερε το μέλος του ΚΑΣ αρχαιολόγος Αννα Καραπαναγιώτου.
Ενα από τα δύο ανάγλυφα στην είσοδο του τάφου απεικονίζει τον Ποσειδώνα σε άρμα που σέρνουν δελφίνιαΠρόκειται για ένα μνημείο εξαιρετικής τέχνης, συμφώνησαν όλοι στο ΚΑΣ, διακρίνοντας πολλές ομοιότητες με τον άλλο ρωμαϊκό τάφο που βρέθηκε στην ίδια περιοχή το 2012, ο οποίος έχει ήδη αποσπαστεί και αναμένεται να επανασυναρμολογηθεί και να εκτεθεί στον αρχαιολογικό χώρο της Κορίνθου. Είναι προφανές ότι οι δύο αυτοί τάφοι ανήκουν στο ίδιο νεκροταφείο ρωμαϊκών χρόνων, το οποίο φαίνεται πως χωροθετήθηκε πάνω σε παλαιότερη νεκρόπολη των αρχαϊκών χρόνων. Οι αρχαϊκές ταφές ήταν μάλιστα ασύλητες.
Ανάμεσα στις ταφές εντοπίστηκαν αύλακες προσφορών που θεωρούνται ιδιαίτερης σημασίας, καθώς δεν υπάρχουν πουθενά αλλού, παρά μόνον στον Κεραμεικό, αλλά καταχωμένες, όπως τόνισε ο κ. Κορρές. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι αποθέτες που έχουν βρεθεί σε ορύγματα με πλήθος κεραμικών θραυσμάτων από τα γεωμετρικά και μυκηναϊκά ακόμη χρόνια. Η έρευνα αυτή βρίσκεται σε εξέλιξη.
Ενα από τα δύο ανάγλυφα στην είσοδο του τάφου απεικονίζει τον Ποσειδώνα σε άρμα που σέρνουν δελφίνια

Δεν πωλείται

Ο ναός του Απόλλωνος Ζωστήρος, που βρίσκεται στην πλαζ του Αστέρα, εξαιρέθηκε από την αγοραπωλησία της έκτασης
Υπό την πίεση της εκποίησης του Αστέρα Βουλιαγμένης, εντός του οποίου βρίσκεται ο ναός του Απόλλωνος Ζωστήρος (6ου αι. π.Χ.), το υπουργείο Πολιτισμού αποφάσισε να καθορίσει τέσσερις ζώνες απόλυτης προστασίας όλων των αρχαίων που βρίσκονται σε διάφορα σημεία της Βούλας, της Βάρης και του Λαιμού Βουλιαγμένης και να εξαιρέσει από την αγοραπωλησία τον αναστηλωμένο και σε καλή κατάσταση διατήρησης αρχαίο ναό.
Προχθές κλιμάκιο του υπουργείου Πολιτισμού υπό τη γεν. γραμματέα Λίνα Μενδώνη διενήργησε αυτοψία στις περιοχές με τα ορατά αρχαία και το βράδυ στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο εγκρίθηκαν τέσσερις ζώνες Α πέριξ των υφιστάμενων αρχαιοτήτων. Οι εκτάσεις αυτές -πλην του ναού του Απόλλωνα- φαίνεται πως δεν εξαιρούνται οποιασδήποτε αγοραπωλησίας. Παραμένουν στην ιδιοκτησία που υπόκειται σε εκποίηση αλλά θα τυγχάνουν προστασίας, δηλαδή δεν θα μπορούν να γκρεμιστούν, να αλλοιωθούν ή να κτιστούν, σύμφωνα με την ομόφωνη απόφαση του ΚΑΣ.
Για να ορισθούν οι ζώνες απόλυτης προστασίας χρειάστηκε να γίνει αναοριοθέτηση του αρχαιολογικού χώρου όλης αυτής της περιοχής με ΦΕΚ που δημοσιεύθηκε στις 4 Οκτωβρίου του 2013.
Ολες οι κηρύξεις των επιμέρους αρχαίων (ορατών και μη) χρονολογούνται από τη δεκαετία του '50, είπε στο Συμβούλιο η κ. Μενδώνη. Δηλαδή «χρειάστηκε να περάσουν 60 χρόνια για να γίνουν σωστές κηρύξεις των αρχαιολογικών χώρων» τόνισε, αφήνοντας να εννοηθεί ότι κι αυτό έγινε επειδή η ίδια ζήτησε από το Συμβούλιο Αξιοποίησης Δημόσιας Περιουσίας, στο οποίο μετέχει μαζί με τον γ.γ. του υπουργείου Οικονομικών, την εξαίρεση του ναού του Απόλλωνα από οποιαδήποτε αγοραπωλησία, κάτι που δέχτηκαν όλοι, ακόμη και η εταιρεία που σήμερα εκμεταλλεύεται την πλαζ.
Θέμα όμως ελεύθερης (δωρεάν) πρόσβασης του κοινού στο μνημείο δεν συζητείται επί του παρόντος. Αυτό σημαίνει πως όσοι επιθυμούν να δουν το ναό θα συνεχίσουν να πληρώνουν 5-20 ευρώ για να μπουν στην πλαζ. «Εχουμε ανοίξει ένα παράθυρο, μπορούμε να ανοίξουμε κι άλλο ένα για να υπάρχει ορατότητα προς το ναό και απέξω, αλλά τίποτα άλλο δεν μπορούμε να κάνουμε», είπε ο εκπρόσωπος της εταιρείας εκμετάλλευσης της πλαζ και η Λίνα Μενδώνη, απευθυνόμενη προς τους υπηρεσιακούς παράγοντες, τους προέτρεψε να καταθέσουν μια άλλη στιγμή, γιατί προχθές συζητούσαν μόνο τον καθορισμό ζωνών, τις αντιπροτάσεις τους, «γιατί σήμερα σε όλη την Ελλάδα υπάρχουν αρχαία που "διακοσμούν" πισίνες ξενοδοχείων και μπαρ... Μαζέψτε τες όλες αυτές τις περιπτώσεις κι ελάτε εδώ να τις συζητήσουμε...», είπε με νόημα.
Τελικά οι ζώνες Α απολύτου προστασίας αφορούν τα μνημεία:
* Ναός του Απόλλωνος Ζωστήρος και ιερατική οικία εντός της πλαζ του Αστέρα.
* Πρωτοελλαδική εγκατάσταση μεγάλης στρατηγικής σημασίας στο λόφο της Χερσονήσου, στο χώρο του ξενοδοχείου του Αστέρα στον Λαιμό Βουλιαγμένης.
* Ελληνιστικά κατάλοιπα (3ου αι. π.Χ.) που έχουν βρεθεί στις καμπάνες του ξενοδοχείου.
* Βορειοδυτικός πύργος σε ένα δασωμένο λόφο, ορατό μέσα από την πλάζ, δεξιά των λουομένων.
Αρχαίες επιχώσεις έχουν βρεθεί και στον αδόμητο λόφο των Μουσών (από το νυχτερινό κέντρο «Εννέα Μούσες»). Στις ανασκαφικές τομές έχουν βρεθεί οψιανός και εργαλεία αλλά όχι μόνιμες κατασκευές. Ισως να ήταν βίγλες, ανέφερε η προϊσταμένη της διεύθυνσης Αρχαιοτήτων, Νικολέττα Βαλάκου. «Πάντως το ΕΣΧΑΔΑ (Ειδικά Σχέδια Χωρικής Ανάπτυξης Δημοσίων Ακινήτων) έχει λάβει υπόψη του τα αρχαία», καθησύχασε η κ. Βαλάκου διευκρινίζοντας πως όλος ο χώρος είναι κηρυγμένος αρχαιολογικός, άρα η οποιαδήποτε επέμβαση υπόκειται σε προληπτικό έλεγχο.
Ενας άλλο πύργος στην περιοχή Ωκεανίδας, που δεν είναι ορατός, μόνο η θέση του είναι γνωστή στους αρχαιολόγους, δεν μπαίνει σε ζώνη προστασίας.
Στο Καβούρι η κήρυξη περιλαμβάνει ταφικά κατάλοιπα, «άλλα υφιστάμενα μνημεία δεν υπάρχουν», ανέφερε η αρχαιολόγος, όπως επίσης έναν αρχαίο δρόμο μήκους 100 μ. που έχει εκεί βρεθεί.