Βεργίνα

Τείχος με πύργους και καταπέλτες είχε η Βεργίνα

Αμυντικούς πύργους που έφταναν σε ύψος ώς τα 11 μέτρα, με καταπέλτες εγκατεστημένους σε κάθε όροφο ,διέθετε το τείχος της Βεργίνας. Το ίδιο το τείχος έφτανε σε ύψος τα 6-7 μέτρα. Οι πύργοι είχαν διάμετρο 6 μ. και κάλυπταν επιφάνεια 50 τ.μ.

Η εξωτερική πλευρά ημικυκλικού πύργου του τείχους της Βεργίνας. Οι στιβαροί πύργοι που το ενίσχυαν κατά διαστήματα είχαν διάμετρο 6 μέτρα Οι φετινές ανασκαφές από τον αναπληρωτή καθηγητή Κλασικής Αρχαιολογίας του ΑΠΘ, Παναγιώτη Φάκλαρη, και τους συνεργάτες του, επιστήμονες και φοιτητές, έφεραν για πρώτη φορά στο φως το καλύτερα σωζόμενο τμήμα του τείχους. Η κατασκευή του ανάγεται στα χρόνια της βασιλείας του Κασσάνδρου και, συγκεκριμένα, μετά τις αρχές του 3ου αι. π.Χ. Το συγκεκριμένο τμήμα του τείχους ανήκει στο ΒΑ τμήμα του οχυρωματικού περιβόλου, σε ιδιόκτητο αγρό.
«Πρόκειται για τη λίθινη βάση του τείχους της Βεργίνας, που υπολογίζεται ότι έχει συνολικό ύψος ώς 1,90 μ. Το ανώτερο σημείο του εντοπίζεται σε βάθος από 1,5 μ. ώς 4,5 μ. και η διατήρησή του οφείλεται στα φερτά υλικά χειμάρρου, που κατέστρεψε στην αρχαιότητα το ανώτερο τμήμα του τείχους, το οποίο ήταν φτιαγμένο από χωμάτινους πλίνθους», τονίζει ο Π. Φάκλαρης. Το συγκεκριμένο τμήμα, μήκους 100 μ., ανήκει σε ένα μεγαλύτερο τμήμα μήκους 350 μ., το οποίο είναι το καλύτερα σωζόμενο τμήμα του τείχους. Το συνολικό μήκος της οχύρωσης υπολογίζεται σε 3,5 χλμ. και προστάτευε τη Βεργίνα.
«Την εποχή του Κασσάνδρου η Μακεδονία γνωρίζει μια ταραχώδη περίοδο εμφύλιων συγκρούσεων και εξωγενών επεμβάσεων. Οι Γαλάτες έχουν εισβάλει στη Μακεδονία, ενώ προελαύνει και ο βασιλιάς της Ηπείρου, Πύρρος. Η γεωγραφική θέση της πόλης, πάνω στον δρόμο που οδηγούσε από τα λιμάνια της Πύδνας και της Μεθώνης προς την Ανω Μακεδονία, καθιστούσε απαραίτητη την οχύρωσή της για την εξασφάλιση και τον έλεγχο της σημαντικής αυτής διάβασης. Εκείνη την εποχή, η Βεργίνα αποκτά για πρώτη φορά οχυρωματικά τείχη», τονίζει ο Π. Φάκλαρης.
Το τείχος αυτό, με τα μεταπύργια να φθάνουν το εντυπωσιακό πάχος των 2,80 μ. και ενίσχυση κατά διαστήματα από στιβαρούς ορθογώνιους και ημικυκλικούς πύργους, ήταν σαφώς κατασκευασμένο με πρόνοια για την αντιμετώπιση, αλλά και την εγκατάσταση πολεμικών μηχανών. Η άνοδος στους πύργους και τις επάλξεις γινόταν με χτιστές κλίμακες, πέντε από τις οποίες έχουν ήδη ερευνηθεί. Δίπλα σε πύργους, καλυμμένες από την ημικυκλική προβολή τους, βρέθηκαν μικρές πύλες (πυλίδες) που χρησίμευαν ώστε οι αμυνόμενοι να μπορούν να πραγματοποιούν γρήγορες εξόδους αιφνιδιασμού κατά του εχθρού, αλλά και να επιστρέφουν επίσης γρήγορα μέσα στο τείχος.
Σε όλο το αποκαλυφθέν τμήμα του τείχους διαπιστώθηκε η ενσωμάτωση στην κατασκευή του οικοδομικού υλικού σε δεύτερη χρήση, προερχόμενου από άγνωστα, κατεστραμμένα δημόσια κτίρια της πόλης. Η λίθινη βάση του τείχους είναι δομημένη με μέτωπα από αδρά δουλεμένους ασβεστόλιθους ή πώρινους γωνιόλιθους και γέμισμα με αδούλευτες ντόπιες πέτρες. Στα μέτωπα έχει χρησιμοποιηθεί ακανόνιστο σύστημα τειχοδομίας, με ευρύτερη χρήση μεγάλων εγγώνιων πωρόλιθων στο εξωτερικό μέτωπο και κυρίως στους πύργους και τις πύλες, ενώ στο εσωτερικό κυριαρχούν οι μικρότερες ντόπιες πέτρες.
«Πρόκειται για ένα σπουδαίο μνημείο, μοναδικό στο είδος του, γιατί για πρώτη φορά μας δίνει πληροφορίες για τις οχυρώσεις της εποχής στη Μακεδονία. Μέχρι τώρα γνωρίζουμε τα τείχη του Δίου και της Βεργίνας. Αλλά μόνο εδώ βρήκαμε την ελληνιστική φάση της οχύρωσης», τονίζει ο Π. Φάκλαρης.
Εκτός από τό τείχος, βρέθηκε ένα πλήθος ποικίλων κινητών ευρημάτων που συμπληρώνουν την εικόνα της ζωής του οικισμού, κυρίως κατά τους 2ο και 1ο αι. π.Χ. Ιδιαίτερα αξιόλογο εύρημα της φετινής ανασκαφικής περιόδου αποτελεί ένα μεγάλο σύνολο απανθρακωμένων σπόρων από όσπρια, δημητριακά και κουκούτσια ελιάς, από τροφικά κατάλοιπα της εποχής αυτής.

ΣΑΚΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗΣ

Βεργίνα

Νέα ευρήματα στη Βεργίνα

Του ΣΑΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗ

Νέα ευρήματα στη Βεργίνα ενισχύουν την υπόθεση ανεύρεσης της ταφής ενός από τους δύο δολοφονημένους γιους του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Η ασημένια οστεοδόχος υδρία περιέχει οστά, η εξέταση των οποίων θα δώσει στοιχεία για το φύλο και την ηλικία του νεκρού της Την ίδια ακριβώς μέρα με πέρσι, 25 Αυγούστου, και λίγο πριν φύγει για τις Βρυξέλλες για να αναλάβει τα καθήκοντά της ως ευρωβουλευτής, η καθηγήτρια Αρχαιολογίας του ΑΠΘ, Χρυσούλα Σαατσόγλου - Παλιαδέλη και οι συνεργάτες της βρήκαν μια νέα ταφή, ενός επίσης σημαντικού προσώπου.
Φέτος, λίγα μέτρα πιο πέρα από τη θέση όπου είχε εντοπιστεί πέρσι το πολύτιμο εκείνο σύνολο, κάτω από την ίδια επίχωση που γέμιζε το ίδιο όρυγμα, βρέθηκαν -αρκετά ταλαιπωρημένα από το βαρύ χώμα που τα σκέπαζε- δύο μεγάλων διαστάσεων μετάλλινα αγγεία. Πρόκειται για μια μοναδική για το υλικό της ασημένια, όπως φαίνεται, λήκυθο με πώμα και μια ασημένια, επίσης, υδρία, πολύ συγγενική, ως προς το σχήμα και την ποιότητά της με την εντυπωσιακή ασημένια υδρία από τον τάφο του πρίγκιπα της Μεγάλης Τούμπας. Στο γεμάτο με χώμα εσωτερικό της ασημένιας ληκύθου, δεν είναι φανερά κάποια υπολείμματα ταφής. «Δεν είμαστε, επομένως, προς το παρόν σε θέση να συμπεράνουμε άμεσα, αν πρόκειται για τεφροδόχο αγγείο ή πολύτιμο κτέρισμα», τονίζει η Χρ. Σαατσόγλου - Παλιαδέλη.
Το περίλαμπρο χρυσό στεφάνι βελανιδιάς, εφάμιλλο με αυτό των Βασιλικών Τάφων των Αιγών, η μοναδική για το μέγεθός της και το ίδιο πολυτελής χρυσή οστεοθήκη, το χρυσοϋφασμένο πορφυρό ύφασμα, στο οποίο ήταν τυλιγμένα με επιμέλεια τα οστά, αφήνουν λίγες αμφιβολίες για την ταυτότητα του νεκρού. Τα νέα ευρήματα ενισχύουν, χωρίς όμως να επιβεβαιώνουν, την αρχική υπόθεση.