Ναύπλιον Μουσική και χορός κάτω από το Παλαμήδι

Μουσική και χορός κάτω από το Παλαμήδι

Στο Φεστιβάλ Ναυπλίου και το Μπαλέτο της Λυρικής

Ενα από τα λιγοστά φεστιβάλ κλασικής μουσικής στη χώρα μας, το Φεστιβάλ Ναυπλίου, ξεχωρίζει γιατί παρουσιάζει ένα πρωτότυπο πρόγραμμα, μακριά από τη λογική «καρμπόν». Και ταυτόχρονα έχει ατού ένα περιβάλλον απαράμιλλης ομορφιάς: πού αλλού μπορούμε να ακούσουμε μουσική με φόντο το Παλαμήδι και το Μπούρτζι;

Είναι γεγονός πως το 22ο Φεστιβάλ Ναυπλίου, που φέτος διοργανώνεται στις 21-30 Ιουνίου, έχει αναγνωριστεί ως ένας από τους πιο επιτυχημένους θεσμούς της ελληνικής περιφέρειας. Από εδώ έχουν περάσει πάνω από 250 Ελληνες και ξένοι καλλιτέχνες κι ανάμεσά τους μερικά από τα πιο διάσημα ονόματα του κόσμου.
Φέτος, ο καλλιτεχνικός διευθυντής του, ο Γιάννης Βακαρέλης, μας συστήνει ένα νέο, φιλόδοξο επταμελές σύνολο: το Nafplion Festival Ensemble, το οποίο θα κάνει την παρθενική του εμφάνιση στην πλατεία Αγίου Γεωργίου, στις 23/6. Παρούσα θα είναι και φέτος η Εθνική Λυρική Σκηνή με ένα Gala του Μπαλέτου της, στις 22/6, στην πλατεία της Αρβανιτιάς, με πολλά αποσπάσματα από τις χορογραφίες του Ρενάτο Τζανέλα.
Αλλά ας τα δούμε λίγο πιο αναλυτικά: στους καθιερωμένους χώρους των συναυλιών (το Βουλευτικό, το Παλαμήδι, την πλατεία Αγίου Γεωργίου), προστίθεται φέτος και η πλατεία Αρβανιτιάς (βουτιά και μπάνιο!) και, για δεύτερη χρονιά, το Φουγάρο: εκεί, το Φεστιβάλ θα σηκώσει αυλαία στις 21/6 με ένα αφιέρωμα στον Ομηρο και στα 150 χρόνια του Κ.Π. Καβάφη: η μουσική του Θοδωρή Οικονόμου για την πολυσυζητημένη «Οδύσσεια» του Ρόμπερτ Ουίλσον του Εθνικού συνδυάζεται αρμονικά με 11 μελοποιημένα ποιήματα του Καβάφη, με τη Λυδία Κονιόρδου στην αφήγηση/ερμηνεία.
Οσοι βρεθείτε στο Ναύπλιο, θα έχετε την ευκαιρία να παρακολουθήσετε ρεσιτάλ πιάνου του σολίστ Βασίλη Βαρβαρέσου (Βουλευτικό, 24/6), βραδιά τραγουδιού με τη μεσόφωνο Αγγελική Καθαρίου και το σολίστ πιάνου Νίκο Αθηναίο (25/6, Βουλευτικό), συναυλία του δανέζικου Piano Quartet ΡΑΙΑΝ (26/6 Βουλευτικό), αλλά και μουσικές συμπράξεις Αυστρίας-Πολωνίας με την υψίφωνο Christine Holzwarth από τη Βιέννη και την πιανίστα Agata Lucasziewicz από τη Βαρσοβία (27/6, Βουλευτικό).
Στο Παλαμήδι θα ανηφορίσουμε παρέα με τους πέντε καταξιωμένους μουσικούς του Συνόλου Χάλκινων Πνευστών Suono (28/6), όπου θα τους απολαύσουμε σε έργα από το διεθνές μουσικό ρεπερτόριο του κινηματογράφου. Στο Παλαμήδι θα μας μυήσουν στη σύγχρονη λιθουανική σκηνή και οι Dalia Dedinskaite (βιολί) και Gleb Pysniak (τσέλο) στις 29/6.
Το Φεστιβάλ θα κλείσει την Κυριακή 30 Ιουνίου (Βουλευτικό), με μία ιδιαίτερη βραδιά: η αρχαιολόγος Αγγελική Κοτταρίδη αποκαλύπτει τον κόσμο του Αρχαίου Συμποσίου και η Γαλλίδα μουσικολόγος Nathalie Berland παρουσιάζει Αρχαία Ελληνικά Μουσικά Οργανα και, παρέα με τον Benoit Tesse, παίζει σε αυτά μελωδίες του Ευριπίδη, του Τιμόθεου της Μιλήτου, ανωνύμων και άλλα, όπως έχουν καταγραφεί σε αρχαίους παπύρους που φυλάσσονται στο Βερολίνο, τη Βιέννη, το Λούβρο, αλλά και σε επιγραφή στο Θησαυρό των Αθηναίων στους Δελφούς.

ΕΥ.Β.

Ναύπλιο, Αργος, Επίδαυρος...

Κεντρική Ιδέα: Στα ίχνη του αρχαίου μας πολιτισμού και ιστορίας...
1η ημέρα : Αθήνα, Αρχαία Νεμέα ή Μιδέα, Τίρυνθα, Ναύπλιο
Εκκίνηση πρωί-πρωί. Σταθμός για καφέ και φωτογραφίες στον Ισθμό της Κορίνθου και σύντομη επίσκεψη του Δίολκου ένα εξαιρετικό μνημείο τεχνικού πολιτισμού της αρχαίας Ελλάδας, τον Δίολκο: μια οδό από ξηράς για την μεταφορά πλοίων ανάμεσα στον Σαρωνικό και τον Κορινθιακό κόλπο κατά μήκος του Ισθμού της Κορίνθου, τότε που δεν υπήρχε ο πορθμός.
Στη συνέχεια το λεωφορείο θα πάρει το δρόμο για την Αρχαία Νεμέα που εφ' όσον επιλέγεται για χώρος επίσκεψης θα ξεναγηθείτε στο αρχαίο λατρευτικό χώρο όπου δεσπόζει ο Ναός του Νέμεου Διός και θα επισκεφτείτε και το αρχαίο στάδιο παραπλεύρως.

Το Ναύπλιο σας περιμένει αλλά πριν μπείτε  στη πόλη θα επισκεφτείτε τον αρχαιολογικό χώρο της Τίρυνθας με τα κυκλώπεια τείχη. Η κατασκευή είναι εντυπωσιακή και παραπέμπει βαθειά στην ιστορία. Η Τίρυνθα συνδέεται ιστορικά και με την υπέροχη Μηδέα, όπου λέγεται ότι κατοικούσε ο παππούς του Ηρακλή! Το Ναύπλιο η πρώτη πρωτεύουσα του Ελληνικού κράτους μετά την απελευθέρωση από τους τον Οθωμανικό ζυγό με πολλά σημεία ενδιαφέροντος. Φαγητό ελεύθερα το μεσημέρι και βόλτα στο λιμάνι και στη παλιά πόλη.
2η ημέρα: Άργος, Άστρος Κυνουρίας, Λεωνίδιο, Μυκήνες.

Εξόρμηση στο Άργος επίσκεψη αρχαιολογικών χώρων, Μουσείου, της πόλης σύντομη βόλτα, μετά κατεύθυνση από την παραλιακή προς το Παραλιακό Άστρος, το Λεωνίδιο και του αρχαιολογικού χώρου της Επαύλεως του Ηρώδους του Αττικού. Φαγητό στο Άστρος, επιστροφή το απόγευμα στο Ναύπλιο. Φαγητό στο ξενοδοχείο, προαιρετική διασκέδαση, διανυκτέρευση.
3η ημέρα: Αρχαία Επίδαυρο, Νέα Επίδαυρο, Αρχαία Κόρινθο, Λουτράκι
Εκκίνηση νωρίς το πρωί μετά το πρόγευμα από το Ναύπλιο προς την Αρχαία Επίδαυρο. Επίσκεψη του αρχαιολογικού χώρου και του Μουσείου και αναχώρηση για τη Νέα Επίδαυρο και το χώρο του Μικρού Θεάτρου της Επιδαύρου. Στη συνέχεια κατεύθυνση Αρχαία Κόρινθο, επίσκεψη, μετά Λουτράκι για φαγητό και βόλτα. Αργά το βράδυ επιστροφή στην Αθήνα.

ΑΘΗΝΑ ΝΕΜΕΑ ΜΥΚΗΝΕΣ ΜΗΔΕΑ ΤΥΡΙΝΘΑ ΝΑΥΠΛΙΟ 157 χιλ.
ΝΑΥΠΛΙΟ ΑΣΤΡΟΣ ΚΥΝΟΥΡΙΑΣ ΛΕΩΝΙΔΙΟ ΑΡΓΟΣ ΝΑΥΠΛΙΟ 152 χιλ.

Άρθρο για το Ναύπλιο  από την Ελευθεροτυπία: Ναύπλιο / Αρχοντιά δεμένη με την Ιστορία

Ναύπλιο

Το μπουντρούμι του Κολοκοτρώνη είχε παράθυρο και αυλή

Της Ν. ΚΟΝΤΡΑΡΟΥ-ΡΑΣΣΙΑ

Ενας ακόμη μύθος καταρρίπτεται. Το σκοτεινό μπουντρούμι, που έχει ταυτιστεί στη συνείδησή μας ως φυλακή του Κολοκοτρώνη στο Παλαμήδι, φαίνεται πως τελικά δεν είναι ο χώρος που έμεινε έγκλειστος ο θρυλικός Γέρος του Μοριά μετά την καταδίκη του σε θάνατο (26 Μαΐου 1834) από το καθεστώς της Αντιβασιλείας του Οθωνα.

Καθισμένο σ' ένα «σπιτάκι στη μέση μιας αυλής, η οποία περιβάλλεται από ψηλούς τοίχους» και όχι σε μια τρύπα σε βάθος 2,5 μ., είδε η σύζυγος του υπουργού Δικαιοσύνης Κ. Σχινά τον Κολοκοτρώνη Η φυλακή του ήταν όντως στο Παλαμήδι, όχι όμως στον προμαχώνα του Αγίου Ανδρέα, σε εκείνη την ανήλιαγη τρύπα που μπαίνεις σκυφτός από μία πορτούλα (1,05 x 0,69 μ.) και κατεβαίνεις σε βάθος 2,5 μ. χωρίς σκαλοπάτια, παράθυρο ή μία οπή εξαερισμού. Ηταν σε ένα μικρό ισόγειο κτίσμα με παράθυρο και μικρή αυλή στον προμαχώνα του Μιλτιάδη. Η νέα αυτή ταύτιση της φυλακής του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη βασίζεται σε μια επιστολή αυτόπτη μάρτυρα της εποχής, σύμφωνα με τον αναπληρωτή διευθυντή της Δ' Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων Χρήστο Πιτερό, που έχει υπηρετήσει χρόνια στο Ναύπλιο και διατηρεί μεγάλο ενδιαφέρον για τα μνημεία της περιοχής.
«Η ερμηνεία εκείνου του θεοσκότεινου μπουντρουμιού, στον προμαχώνα του Αγίου Ανδρέα, δίπλα στην ομώνυμη εκκλησία, ως χώρου φυλακής του Κολοκοτρώνη είναι ατεκμηρίωτη και δημιούργημα της λαϊκής φαντασίας κατά τη μεταπολεμική περίοδο. Σαφώς πρόκειται για ιστορική πλάνη», μας είπε ο κ. Πιτερός, επισημαίνοντας πως «οι σωζόμενες φυλακές καταδίκων-βαρυποινιτών στον διπλανό προμαχώνα του Μιλτιάδη διαθέτουν αυλή, κανονικές πόρτες εισόδου και φεγγίτες εξαερισμού».
Ο ίδιος ο Κολοκοτρώνης δεν κάνει πλήρη περιγραφή της φυλακής στα απομνημονεύματά του, αλλά μια συνοπτική αναφορά. Το ιστορικό αυτό κενό, όμως, φωτίζεται από μια και μοναδική μαρτυρία αυτόπτη μάρτυρα της εποχής, της Μπετίνας φον Σαβινί, συζύγου του Κ. Σχινά, υπουργού Δικαιοσύνης της Αντιβασιλείας, που καταδίκασε τον Κολοκοτρώνη αρχικά σε θάνατο και στη συνέχεια σε 25ετή κάθειρξη.
Η Μπετίνα φον Σαβινί επισκέφθηκε το Παλαμήδι στις 14 Φεβρουαρίου 1835, όταν ήταν φυλακισμένος ο Κολοκοτρώνης, όπως η ίδια σημειώνει σε μια επιστολή. Τον περιγράφει να «κάθεται σε ένα σπιτάκι στη μέση μιας αυλής, η οποία περιβάλλεται από ψηλούς τοίχους...».
Τη μαρτυρία αυτή ανακάλυψε και δημοσίευσε η ιστορικός Ρεγγίνα Quack-Μανουσάκη στο περιοδικό του Δήμου Ναυπλίου «Ναυπλιακά Ανάλεκτα» (7, 1989, 165-167). Με βάση αυτή τη μοναδική πληροφορία, ο κ. Πιτερός ταυτίζει σε μελέτη του, που δημοσιεύθηκε στο ίδιο περιοδικό («Ναυπλιακά Ανάλεκτα» 7, 1989, 179-183) τη φυλακή του Κολοκοτρώνη με τα ερείπια ενός οικίσκου, που υπάρχει στον Προμαχώνα του Μιλτιάδη, δίπλα στις φυλακές των βαρυποινιτών.
Στον χώρο αυτό «σώζεται μέχρι σήμερα, μια μικρή πλακόστρωτη αυλή (4 x 3,90 μ.) με ψηλούς τοίχους γύρω γύρω και ένα μικρό ισόγειο κτίσμα ενός δωματίου (3,60 x 2,50 μ.) με κανονική πόρτα, ένα παράθυρο και ένα κτιστό πέτρινο πεζούλι, όπου καθόταν ο Θ. Κολοκοτρώνης τις ατέλειωτες ώρες και ημέρες της φυλάκισής του. Ο χώρος αυτός ταυτίζεται πλήρως με την περιγραφή της Μπετίνας φον Σαβινί, στον οποίο φυλακίστηκε ο αγωνιστής της Ελευθερίας και δημιουργεί έντονη συναισθηματική φόρτιση και συγκίνηση στον επισκέπτη».
Γι' αυτό, ο αρχαιολόγος προτείνει, μαζί με την προστασία του ενετικού φρουρίου του Παλαμηδιού που στέφει το Ναύπλιο και το οποίο βρίσκεται σήμερα σε κακή κατάσταση, λόγω της φθοράς από τις καιρικές συνθήκες, αλλά και από τους επισκέπτες, να προωθηθούν κατά προτεραιότητα έργα συντήρησης των φυλακών του προμαχώνα του Μιλτιάδη και της φυλακής του Κολοκοτρώνη, ως φόρο τιμής στη μνήμη των Αγωνιστών του '21.
Είναι αλήθεια πως αυτό το κομμάτι της νεότερης Ιστορίας το θυμόμαστε κάθε χρόνο τέτοιον καιρό, αλλά αμέσως μετά το ξεχνάμε. Οπως και το θλιβερό γεγονός ότι ο μέγιστος στρατηγός του ελληνικού απελευθερωτικού αγώνα «πληρώθηκε» με καταδίκη σε θάνατο και φυλάκιση από το καθεστώς της Αντιβασιλείας του ανήλικου Βαυαρού βασιλιά Οθωνα, παρά την άρνηση των δικαστών Α. Πολυζωίδη και Γ. Τερτσέτη να υπογράψουν την καταδικαστική απόφαση. *